Kosezi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kosezi – warstwa społeczna we wczesnośredniowiecznej Słowenii, drobne rycerstwo zajmujące w drabinie społecznej miejsce pośrednie między szlachtą a wolnymi chłopami[1].

Geneza kosezi nie jest jasna, ukształtowali się przed IX wiekiem prawdopodobnie z dawnej drużyny książęcej. Odgrywali decydującą rolę polityczną w państwie karantańskim, gdzie na zgromadzeniach decydowali o najważniejszych sprawach w państwie[2]. Dokonywali także wyboru władcy, który intronizowany był na książęcym kamieniu w Krnskim Gradzie[3].

Kosezi posiadali ziemię na prawie dziedzicznym, posiadali własne sądownictwo i byli zobowiązani do służby wojskowej. W wyniku przeobrażeń społecznych, jakie dokonały się pomiędzy XI a XIV wiekiem utracili swoją pozycję społeczną i zrównani zostali w prawach z chłopami. Nieliczna część kosezi zdołała przeniknąć do stanu szlacheckiego.

Przypisy

  1. Leszek Słupecki. Kamienie intronizacyjne słowiańskich książąt. „Mówią wieki”. 12/1992. s. 31-34. 
  2. Leszek Moczulski: Narodziny Międzymorza. Warszawa: Bellona, 1997, s. 332-333. ISBN 978-83-11-10826-4.
  3. Encyklopedia historyczna świata. Tom IX. Kraków: Wyd. Opres, 2001, s. 183-184. ISBN 83-85909-20-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Mały słownik kultury dawnych Słowian. L. Leciejewicz (red.). Warszawa: Wiedza Powszechna, 1988, s. 186. ISBN 83-214-0499-5.