Kosogon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kosogon
Alopias vulpinus[1]
(Bonnaterre, 1788)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

chrzęstnoszkieletowe

Podgromada

spodouste

Nadrząd

lamnokształtne

Rodzina

kosogonowate

Rodzaj

Alopias

Gatunek

kosogon

Synonimy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[14]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Kosogon[15], lis morski[16] (Alopias vulpinus) – gatunek morskiej ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny kosogonowatych (Alopiidae). Poławiana gospodarczo i w wędkarstwie.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Gatunek kosmopolityczny, występujący w strefie ciepłych i umiarkowanie ciepłych, przypowierzchniowych wód oceanicznych. Młode osobniki spotykane są w strefie przybrzeżnej.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Ciało wrzecionowate, smukłe, z krótkim pyskiem i stosunkowo dużymi oczami. Ubarwienie zmienne, grzbiet brązowy, ciemnoszary, szaroniebieski lub czarny, boki jaśniejsze. Górny płat płetwy ogonowej mocno wydłużony stanowi połowę lub ponad połowę długości ciała ryby. Osiągają maksymalnie 7,6 m długości przy masie ciała około 350 kg.

Polują na ryby zaganiając je w zwarte stada, po czym uderzeniami ogonów ogłuszają i chwytają ofiary. Czasami ofiarami takich ataków stają się polujące na ryby ptaki. Samica rodzi 2–4 młodych, które po urodzeniu mają do 1,5 m długości razem z ogonem.

Nie notowano bezpośrednich ataków na ludzi, ale zdarzały się ataki na łodzie. Z racji dużych rozmiarów i drapieżnego trybu życia może stanowić zagrożenie dla człowieka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alopias vulpinus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. P.J. Bonnaterre: Tableau encyclopédique et méthodique des trois regnes de la nature. Ichthyologie. Paris: Chez Panckoucke, 1788, s. 9. (fr.)
  3. J.F. Gmelin: Systema naturae per regna tria naturae : secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. T. 1. Cz. 3. Lipsiae: Impensis Georg. Emanuel. Beer., 1789, s. 1496. (łac.)
  4. J. Berkenhout: Synopsis of the natural history of Great-Britain and Ireland. Containing a systematic arrangement and concise description of all the animals, vegetables and fossils which have hitherto been discovered in these kingdoms. Wyd. 2. London: Cadell, 1789, s. 60. (ang.)
  5. Rafinesque 1810 ↓, s. 12.
  6. Rafinesque 1810 ↓, s. 13.
  7. J.E. Gray: Catalogue of fish collected and described by Laurence Theodore Gronow, now in the British Museum. London: The Trustees, 1854, s. 7. (ang.)
  8. C. Pérez Canto. Estudios sobre algunos escualos de la costa de Chile. „Anales de la Universidad de Chile”. Sección 1. 69, s. 6, 1886 (hiszp.). 
  9. Philippi 1902 ↓, s. 310.
  10. Philippi 1902 ↓, s. 308.
  11. S. Garman. The Plagiostomia (sharks, skates, and rays). „Memoirs of the Museum of Comparative Zoology”. 36, s. 30, 1913 (ang.). 
  12. W.J. Phillipps. Notes on new fishes from New Zealand. „The New Zealand Journal of Science and Technology”. 13 (4), s. 226, 1932 (ang.). 
  13. G.P. Whitley. Studies in ichthyology. No. 10. „Records of the Australian Museum”. 20 (1), s. 5, 1937 (ang.). 
  14. Alopias vulpinus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  15. K. Kowalska, J.M. Rembiszewski & H. Rolik: Ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1973, s. 118, seria: Mały słownik zoologiczny.
  16. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]