Kostrzeszyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kostrzeszyn
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat pińczowski
Gmina Złota
Strefa numeracyjna (+48) 41
Kod pocztowy 28-425[1]
Tablice rejestracyjne TPI
SIMC 0280347
Położenie na mapie gminy Złota
Mapa lokalizacyjna gminy Złota
Kostrzeszyn
Kostrzeszyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kostrzeszyn
Kostrzeszyn
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Kostrzeszyn
Kostrzeszyn
Położenie na mapie powiatu pińczowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu pińczowskiego
Kostrzeszyn
Kostrzeszyn
Ziemia50°22′15″N 20°31′49″E/50,370833 20,530278
Strona internetowa miejscowości

Kostrzeszynwieś sołecka[2] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Złota[3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Kostrzeszyn[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0280353 Górki Kostrzeszyńskie przysiółek
0280360 Korce przysiółek
0280376 Odrzywół przysiółek
0280382 Parcelacja część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

W wieku XIX Kostrzeszyn – wieś w powiecie pińczowskim gminie Złota, parafii Pełczyska (do czasów dzisiejszych).
W 1827 r. było tu 11 domów i 82 mieszkańców[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 11.04.2015].
  2. Jednostki organizacyjne gminy Złota. Urząd Gminy Złota. [dostęp 14.04.2015].
  3. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 14.04.2015].
  4. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 14.04.2015]. 
  5. Kostrzeszyn w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]