Kostrzewa karpacka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kostrzewa karpacka
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj kostrzewa
Gatunek kostrzewa karpacka
Nazwa systematyczna
Festuca carpathica F.Dietr.
Nachtr. Vollst. Lex. Gärtn. 3: 33 1817[2]

Kostrzewa karpacka (Festuca carpathica F.Dietr.) – gatunek trawy z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Występuje w górach środkowej i wschodniej Europy[3]. W Polsce występuje tylko w Tatrach i w Bieszczadach[4].

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Kępkowa trawa o wysokości do 70 cm.
Łodyga
Wzniesiona, z krótkimi rozłogami. Oprócz pędów kwitnących wystepują także pędy płonne. Ich nasady okryte są 4-5 jajowatymi, lśniącymi łuskami o barwie szarej lub jasnobrunatnej. Wyżej łuski te stopniowo przechodzą w liście[4].
Liście
Lancetowate, płaskie, o szerokości 4-5 mm, na górnej stronie sine. Języczek liściowy bez uszek, nie szerszy, niż nasada blaszki. Pochwy liściowe gładkie, zamknięte tylko u nasady[4].
Kwiaty
Zebrane w szorstką wiechę o gładkich i wzniesionych gałązkach podstawowych[3]. Jej kłoski mają długość do 9 mm, są 3-5 kwiatowe i zazwyczaj fioletowo nabiegłe. Dolna plewka ma długość do 5 mm, jest bezostna, na szczycie błoniasta i przeważnie postrzępiona. Słupek gęsto owłosiony[4].

Biologia i ekologia[edytuj]

Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od lipca do sierpnia. Rośnie na bujnych górskich łąkach, na skałach, głównie na podłożu wapiennym[4]. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla związku zespołu Festucetum carpaticae i gatunek wyróżniający dla zespołu Poo-Arabidetum[5].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-01-02].
  2. The Plant List. [dostęp 2017-078-31].
  3. a b Festuca carpatica F.Dietr. Nachtr. Vollst. Lex. Gärtn. 3: 33 (1817). [dostęp 2017-08-01].
  4. a b c d e Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  5. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.