Kostrzewa trzcinowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kostrzewa trzcinowa
Ilustracja
kostrzewa trzcinowa pośrodku (2)
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd liliopodobne (≡ jednoliścienne)
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj kostrzewa
Gatunek kostrzewa trzcinowa
Nazwa systematyczna
Festuca arundinacea Schreb.

Kostrzewa trzcinowa, k. trzcinowata (Festuca arundinacea Schreb.) – gatunek z rodziny wiechlinowatych. Występuje pospolicie na całym niżu polskim, w szerokim zakresie podgatunków i odmian, także uprawnych.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina o wysokości 0,7–1,2 metra, zbitokępowa, głęboko korzeniąca się. Wykształca wydłużone i skrócone pędy wegetatywne oraz grube i sztywne pędy kwiatostanowe.
Liście
Liczne, duże, ciemnozielone, lancetowate liście, wyraźnie unerwione z białym nerwem środkowym. Pochwa liściowa otwarta, występuje krótki języczek, a także omszone uszka.
Kwiatostan
Wiecha o długości dochodzącej do 20 cm, u góry lekko zwisła. Bezostne, zielonkawe, podłużne (od 8 do 12 mm długości) kłoski, posiadają od 4 do 8 kwiatków.
Owoce
Oplewiony ziarniak o długości do 8 mm i szerokości ok. 1,5 mm.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Wieloletnia, wiatropylna trawa. Wiosną rozwija się dość wcześnie, ale kwitnie dopiero w połowie czerwca. Jest bardzo odporna na niesprzyjające warunki klimatyczne. Występuje na różnych glebach, na siedliskach tak niezbyt suchych jak i okresowo podmokłych. Upodobała sobie mniej żyzne, zasolone i zdegradowane siedliska. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O/All. Agropyro-Rumicion crispi, Ass. Potentilllo-Festucetum[3].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Z racji niskich wymagań, stosowana jest na zdewastowane przez przemysł tereny. Wartość pastewna jest dość dobra w przypadku wczesnego zbioru, później odznacza się niezbyt dobrą strawnością.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2011-01-02] (ang.).
  3. Matuszkiewicz Władysław. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ​ISBN 83-01-14439-4​.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]