Kostrzewa walezyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kostrzewa walezyjska
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj kostrzewa
Gatunek kostrzewa walezyjska
Nazwa systematyczna
Festuca valesiaca Schleich. ex Gaudin
Synonimy

Festuca valesiaca Schleich.

Kostrzewa walezyjska (Festuca valesiaca Schleich. ex Gaudin) – gatunek wieloletniej rośliny, należący do rodziny wiechlinowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w umiarkowanym klimacie Eurazji od Centralnej Europy na zachodzie po Chiny na wschodzie i od Polski na północy po Pakistan na południu. Roślina stepów, widnych lasostepów i półpustyni. Apofit. W Polsce jest gatunkiem rzadkim; rośnie w południowej części nizin[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Źdźbło.
Liście
Nitkowate, szorstkie, pokryte woskiem. Języczek liściowy krótki, ucięty, nagi, z uszkami obejmującymi łodygę.
Kwiaty
Zebrane w kłoski długości ok. 6 mm. Plewka dolna z krótką ością[3].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Rośnie na skałach i zboczach. Kwitnie w maju i czerwcu. Gatunek charakterystyczny muraw kserotermicznych ze związku Festuco-Stipion i zespołu Sisymbrio-Stipetum capillatae[4].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006, 2016)[5] w grupie gatunków narażonych na wyginięcie (kategoria zagrożenia VU)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-01-02].
  2. Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając (red.) i inni, Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
  3. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  4. Władysław Matuszkiewicz, Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-01-13520-4, OCLC 749271059.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  6. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.