Kot japoński bobtail

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kot japoński bobtail
Ilustracja
Kot japoński bobtail
Kod EMS

JBT

Kategoria

III

Nazwa angielska

Japanese Bobtail

Standardy rasy
(według organizacji felinologicznych)
CFA

standard

FIFe

standard

TICA

standard

AACE

standard

Punktacja za standard rasy
(według FIFe)
Głowa

20

Korpus

30

Ogon

20

Futro kolor

15

Futro jakość

10

Kondycja

5

Uznane odmiany barwne
Kod EMS

JBT

Kot japoński bobtailrasa kota krótkoogonowych (z jęz. angielskiego bobtail znaczy krótko obcięty ogon). Krótki ogon jest efektem mutacji genetycznej spowodowanej uzewnętrznieniem alleli recesywnych[1][2]. Japońskie bobtaile są rasą występującą od stuleci w Japonii, gdzie uważa się, że przynoszą szczęście domowi i domownikom, zwłaszcza trójkolorowe, nazwane mi-ke (co oznacza trzy kolory). Japońskie bobtaile zwróciły na siebie uwagę miłośników kotów nie tak dawno. Przyczynili się do tego przebywający w Japonii amerykańscy sędziowie, których zafascynowały te koty. Japońskie bobtaile zostały uznane przez CFA (Cat Fanciers' Association) za nową rasę kotów w 1971 roku. Po pięciu latach przemyślanej hodowli utrwalono wygląd japońskich bobtaili. W Stanach Zjednoczonych zdobyły one pełny status wystawowy.

Rasa nie jest powiązana z amerykańskim bobtailem, pomimo podobnej nazwy i wyglądu fizycznego[3].

Budowa ciała[edytuj | edytuj kod]

Tułów długi, dobrze umięśniony. Bardzo krótki ogon, zakrzywiony lub zawinięty o długości do 10 centymetrów. Trójkątna głowa z wysokimi kośćmi policzkowymi. Duże uszy. Oczy owalne, szeroko osadzone, duże, skośne w kierunku uszu. Masa ciała od 2,5 do 4 kg.

Umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Tradycyjne odmiany to: biała, czarna, ruda, dwubarwna, szylkretowa i tzw. mi-ke (jap. 三毛 trzy futra) czyli łaciate, z przewagą łatek na głowie, ogonie i nogach. Może też występować w innych kolorach. Motywy na sierści powinny być wyraźne i intensywne. Barwy oczu uzależnione od koloru sierści.

Typ sierści[edytuj | edytuj kod]

Bez podszycia. Krótkowłose mają sierść jedwabistą. Występują także odmiany długowłose. Na karku i nogach często dłuższe włosy.

Pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Linieje nieznacznie. Dla każdego typu sierści zaleca się sporadyczne szczotkowanie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cat Fancier's Association, Inc: Breed Profile Japanese Bobtail. cfainc.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-06-12)].. Accessed on: June 2nd, 2007 (ang.)
  2. The Japan Times
  3. "Comparison: Japanese Bobtail, Manx and American Bobtail". [dostęp 2015-01-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-05)].