Kot rdzawy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kot rdzawy
Prionailurus rubiginosus[1]
(Geoffroy Saint-Hilaire, 1831)
Kot rdzawy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina kotowate
Rodzaj Prionailurus
Gatunek kot rdzawy
Synonimy
  • Felis rubiginosa I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1831
Podgatunki
  • P. r. phillipsi Pocock, 1939
  • P. r. rubiginosus (I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1831) [2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kot rdzawy (Prionailurus rubiginosus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Zamieszkuje Indie, gdzie konkuruje z kotem bengalskim i Cejlon, na którym konkuruje z chausem.

Charakterystyka ogólna[edytuj | edytuj kod]

Niewielkie koty, blisko spokrewnione z kotem bengalskim, z którym jednak się nie krzyżują. Kot rdzawy ma głowę okrągłą z dość wąskimi kośćmi nosowymi. Sierść brunatnoszara (poza brzuchem, gdzie jest biała) z dużymi cętkami. Na grzbiecie wydłużone cętki mają kolor rdzawy i układają się w rzędy. Uszy małe, zaokrąglone. Na krótkim, sięgającym pięt, dość puszystym ogonie ciemne pręgi.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się dwa podgatunki: Prionailurus rubiginosus rubiginosus (Indie i Prionailurus rubiginosus phillipsi (Sri Lanka). Różnice polegają przede wszystkim na preferowaniu zupełnie odmiennego siedliska.

Pokarm[edytuj | edytuj kod]

Ich pokarm stanowią przede wszystkim ptaki, owady i drobne ssaki.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Ciąża trwa 67 dni, w miocie zazwyczaj 2 kocięta; długość okresu ssania i czas osiągania dojrzałości płciowej nie zostały ustalone.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie prowadzą samotniczy, nocny tryb życia; ich behawior jest słabo poznany.

Siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Koty rdzawe żyjące na terenie Indii zamieszkują suche łożyska zbiorników wodnych i otwarte przestrzenie w okolicy ludzkich osiedli. Populacje cejlońskie zamieszkują dżungle, do wysokości 2000 m n.p.m. .

Status[edytuj | edytuj kod]

Koty te są uważane za rzadkie, a zagrożenie dla nich stanowi wylesianie i rozszerzanie terenów uprawnych. Łatwo krzyżują się z kotami domowymi; są tępione ze względu na szkody jakie wyrządzają w hodowlach drobiu. Status z punktu widzenia ochrony przyrody: narażony. Gatunek jest objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik I)[4]

Przypisy

  1. Prionailurus rubiginosus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Prionailurus rubiginosus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 29 sierpnia 2009]
  3. Prionailurus rubiginosus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora, Appendices I, II and III (ang.). CITES. [dostęp 29 sierpnia 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Prionailurus rubiginosus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 8 grudnia 2007]