Kotek rudy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kot rdzawy)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kotek rudy
Prionailurus rubiginosus[1]
(Geoffroy Saint-Hilaire, 1831)
Kotek rudy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina kotowate
Rodzaj kotek
Gatunek kotek rudy
Synonimy
  • Felis rubiginosa I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1831
Podgatunki
  • P. r. phillipsi Pocock, 1939
  • P. r. rubiginosus (I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1831) [2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Kotek rudy[4], kot rudy[5], kot rdzawy[5] (Prionailurus rubiginosus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Zamieszkuje Indie, gdzie konkuruje z kotkiem bengalskim i Cejlon, na którym konkuruje z chausem.

Charakterystyka ogólna[edytuj | edytuj kod]

Niewielkie koty, blisko spokrewnione z kotem bengalskim, z którym jednak się nie krzyżują. Kot rdzawy ma głowę okrągłą z dość wąskimi kośćmi nosowymi. Sierść brunatnoszara (poza brzuchem, gdzie jest biała) z dużymi cętkami. Na grzbiecie wydłużone cętki mają kolor rdzawy i układają się w rzędy. Uszy małe, zaokrąglone. Na krótkim, sięgającym pięt, dość puszystym ogonie ciemne pręgi.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się dwa podgatunki: Prionailurus rubiginosus rubiginosus (Indie) i Prionailurus rubiginosus phillipsi (Sri Lanka). Różnice polegają przede wszystkim na preferowaniu zupełnie odmiennego siedliska.

Pokarm[edytuj | edytuj kod]

Ich pokarm stanowią przede wszystkim ptaki, owady i drobne ssaki.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Ciąża trwa 67 dni, w miocie zazwyczaj 2 kocięta; długość okresu ssania i czas osiągania dojrzałości płciowej nie zostały ustalone.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie prowadzą samotniczy, nocny tryb życia; ich behawior jest słabo poznany.

Siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Koty rdzawe żyjące na terenie Indii zamieszkują suche łożyska zbiorników wodnych i otwarte przestrzenie w okolicy ludzkich osiedli. Populacje cejlońskie zamieszkują dżungle, występują do wysokości 2000 m n.p.m. .

Status[edytuj | edytuj kod]

Koty te są uważane za rzadkie, a zagrożenie dla nich stanowi wylesianie i rozszerzanie terenów uprawnych. Łatwo krzyżują się z kotami domowymi; są tępione ze względu na szkody jakie wyrządzają w hodowlach drobiu. Status z punktu widzenia ochrony przyrody: narażony. Gatunek jest objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik I)[6].

Przypisy

  1. Prionailurus rubiginosus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Prionailurus rubiginosus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 29 sierpnia 2009]
  3. Khan, J.A. & Mukherjee, S. 2008. Prionailurus rubiginosus. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-06-30]
  4. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 137. ISBN 978-83-88147-15-9.
  5. 5,0 5,1 Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 158. ISBN 83-01-14344-4.
  6. Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora, Appendices I, II and III (ang.). CITES. [dostęp 29 sierpnia 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Prionailurus rubiginosus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 8 grudnia 2007]