Kotaka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kotaka
Ilustracja
Historia
Stocznia Yarrow Shipbuilders
Położenie stępki 1887
Wodowanie 10 października 1888
 Nippon Kaigun
Wejście do służby 19 sierpnia 1890
Wycofanie ze służby 1908/1927
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 203 t
Długość 50,3 m
Szerokość 5,8 m
Zanurzenie 1,7 m
Napęd
maszyna parowa 1400 hp
Prędkość 19 węzłów
Uzbrojenie
4 armaty 37 mm
6 wyrzutni torped 360 mm

Kotaka (小鷹, jap. „Sokół”) – unikatowy torpedowiec pełnomorski Marynarki Wojennej Imperium Japońskiego, wyprzedzający o prawie dekadę późniejsze okręty tego typu.

Zamówiony w 1885 w brytyjskiej stoczni Yarrow Shipbuilders „Sokół” został przetransportowany w częściach do Japonii gdzie budowę ukończono w stoczni w Yokosuka w 1888. W momencie wejścia do służby „Kotaka” była największym torpedowcem na świecie. Uzbrojona w cztery armaty 1-funtowe (37 mm) i o stosunkowo dużej żeglowności (w porównaniu z kilkudziesięciotonowymi torpedowcami) w czasie późniejszych manewrów udowodniła użyteczność tego typu okrętów do działań pełnomorskich. W późniejszym czasie marynarka japońska zamówiła szereg innych torpedowców typu francuskiego, ale były to znacznie mniejsze okręty i „Kotaka” pozostała jednostką jedyną w swoim typie.

Okręt wziął udział w wojnie chińsko-japońskiej i rosyjsko japońskiej, wycofany z aktywnej służby w 1908 służył jako okręt szkoleniowy do 1 marca 1916. W 1917 na „Kotace” ponownie podniesiono banderę i okręt ostatecznie zakończył służbę w styczniu 1927.

W 1904 „Kotaka” został wyposażony w eksperymentalny węglowo-ropny system napędowy.

Kotaka był okrętem wyprzedzającym swoją epokę, następny okręt tej klasy, o podobnej wielkości i z podobnymi osiągami powstał dopiero w 1893, był to angielski HMS „Havock” uważany powszechnie za pierwszego kontrtorpedowca. W stoczni Yarrow, w której zbudowano „Havocka”, a wcześniej zamówiono „Kotakę” panuje opinia, „że praktycznie rzecz biorąc koncepcja niszczyciela jako okrętu powstała w Japonii”[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • „Destructor” – hiszpański okręt także uważany za protoplastę niszczycieli

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. David Evans, Mark R. Peattie: Kaigun: strategy, tactics, and technology in the Imperial Japanese Navy, 1887-1941. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1997. ISBN 0-87021-192-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Christopher Howe: The origins of Japanese trade supremacy: development and technology in Asia from 1540 to the Pacific War. Chicago: University of Chicago Press, 1996. ISBN 0-226-35485-7.