Kotawiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kotawiec
Chlorocebus[1]
J. E. Gray, 1870[2]
Przedstawiciel rodzaju – kotawiec jasnonogi (Ch. sabaeus)
Przedstawiciel rodzaju – kotawiec jasnonogi (Ch. sabaeus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd wyższe naczelne
Nadrodzina koczkodanowce
Rodzina koczkodanowate
Podrodzina koczkodany
Rodzaj kotawiec
Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Kotawiec[5] (Chlorocebus) – rodzaj ssaka z rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).

Kotawce są ważnym modelem w badaniach AIDS, procesów neurodegeneracyjnych, neurobehawioru, metabolizmu, otyłości[6]. Genom kotawca został zsekwencjonowany[7] i sekwencja referencyjna genomu kotawca jest dostępna poprzez przeglądarki genomowe NCBI Chlorocebus_sabeus 1.1 i Ensembl Vervet-AGM (Chlorocebus sabaeus).

Badania genomów kotawców w Afryce i na karaibskich wyspach St. Kitts, Nevis i Barbados wykazały, że karaibskie kotawce wywodzą się z Afryki zachodniej. Pokazały również, że genom kotawców został silnie ukształtowany przez selekcję naturalną, w szczególności przez wirusy, w tym małpi wirus braku odporności SIV (ang. simian immunodeficiency virus) spokrewniony z HIV wywołującym AIDS u człowieka[8].

Kotawiec jest również modelem do poznawania naturalnych mechanizmów rozwojowych. W mózgu i szeregu tkanek obwodowych kotawca zbadano regulację genów w trakcie rozwoju osobniczego u obu płci i zidentyfikowano genetyczne regulatory ekspresji genów w tkankach[9].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce[10].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa jest połączeniem słów z języka greckiego: χλωρος khlōros – „bladozielony, żółty” oraz κηβος kēbos – „małpa”[11].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Simia sabaea Linnaeus, 1766 (= Simia aethiops Linnaeus, 1758)

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[5][10]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Nie Erxleben, 1777. Greckie καλλιθριξ kallithrix – „piękne włosy” (καλλος kallos – „piękno” (καλος kalos – „piękny”); θριξ thrix, τριχος trikhos – „włosy”).
  2. Greckie κύων kýōn, κύνας kýnas – „pies”; κηβος kēbos – „małpa”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chlorocebus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Gray 1870 ↓, s. 5.
  3. C. Reichenbach: Die vollständigste Naturgeschichte der Affen. Drezno i Lipsk: Expedition der vollstèandigsten Naturgeschichte, 1862, s. 21. (niem.)
  4. Gray 1870 ↓, s. 26.
  5. a b Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 46. ISBN 978-83-88147-15-9.
  6. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Anna J. Jasinska i inni, Systems biology of the vervet monkey, „ILAR journal”, 54 (2), 2013, s. 122–143, DOI10.1093/ilar/ilt049, ISSN 1930-6180, PMID24174437, PMCIDPMC3814400 [dostęp 2017-12-23].
  7. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Wesley C. Warren i inni, The genome of the vervet (Chlorocebus aethiops sabaeus), „Genome Research”, 25 (12), 2015, s. 1921–1933, DOI10.1101/gr.192922.115, ISSN 1549-5469, PMID26377836, PMCIDPMC4665013 [dostęp 2017-12-23].
  8. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Hannes Svardal i inni, Ancient hybridization and strong adaptation to viruses across African vervet monkey populations, „Nature Genetics”, 49 (12), 2017, s. 1705–1713, DOI10.1038/ng.3980, ISSN 1546-1718, PMID29083404, PMCIDPMC5709169 [dostęp 2018-01-19].
  9. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Anna J. Jasinska i inni, Genetic variation and gene expression across multiple tissues and developmental stages in a nonhuman primate, „Nature Genetics”, 49 (12), 2017, s. 1714–1721, DOI10.1038/ng.3959, ISSN 1546-1718, PMID29083405, PMCIDPMC5714271 [dostęp 2017-12-23].
  10. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Chlorocebus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-10-05]
  11. T. S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 184, seria: North American Fauna. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J. E. Gray: Catalogue of Monkeys, Lemurs, and Fruit-eating Bats in the collection of the British Museum. Londyn: The Trustees, 1870, s. 1-137. (ang.)