Koticzak niedźwiedziowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kotik zwyczajny)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koticzak niedźwiedziowaty
Callorhinus ursinus[1]
(Linnaeus, 1758)
Samiec
Samiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd psokształtne
Nadrodzina płetwonogie
Rodzina uchatkowate
Rodzaj koticzak
(Callorhinus)
Gray, 1859[2]
Gatunek koticzak niedźwiedziowaty
Synonimy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Koticzak niedźwiedziowaty[4], kotik zwyczajny[5] (Callorhinus ursinus) – gatunek drapieżnego ssaka morskiego z rodziny uchatkowatych, występujący w Morzu Ochockim i Morzu Beringa[6].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Brunatnoszara sierść. Samce o wiele większe od samic.

Przeciętne wymiary
  • Długość ciała – samce do 2,5 m, samice do 1,7 m.
  • Waga – samce do 300 kg, samice do 70 kg.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Zwierzęta te żyją w stadach złożonych z samca i kilkudziesięciu samic. Żywią się rybami, skorupiakami i głowonogami.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Ciąża samicy trwa 12 miesięcy, po których na świat przychodzi jedno młode.

Zagrożenie[edytuj | edytuj kod]

Obiekt polowań ludzi ze względu na swoje cenne futro. Stada kotików zmniejszają się w tempie 5% rocznie[potrzebne źródło]. Przyczyną jest prawdopodobnie nadmierne wytrzebienie ławic mintaja, które są głównym pożywieniem tych ssaków.

Przypisy

  1. Callorhinus ursinus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. E. Gray. On the Sea-Lions, or Lobos marinos of the Spaniards, on the Coast of California. „Proceedings of the Zoological Society of London”, s. 359, 1859 (ang.). 
  3. Gelatt, T. & Lowry, L. (IUCN SSC Pinniped Specialist Group) 2008. Callorhinus ursinus. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-07-14]
  4. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 153. ISBN 978-83-88147-15-9.
  5. K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 143, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  6. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Callorhinus ursinus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 25 września 2009]