Kotowice (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kotowice
wieś
Ilustracja
Kościół
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat myszkowski
Gmina Żarki
Liczba ludności (2008) 452
Strefa numeracyjna 34
Tablice rejestracyjne SMY
SIMC 0147520
Położenie na mapie gminy Żarki
Mapa konturowa gminy Żarki, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Kotowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Kotowice”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kotowice”
Położenie na mapie powiatu myszkowskiego
Mapa konturowa powiatu myszkowskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Kotowice”
Ziemia50°35′44″N 19°27′11″E/50,595556 19,453056

Kotowicewieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Żarki.

We wsi znajduje się kościół parafialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa; jest to dawna kaplica, przebudowana w latach 1939-1940 z remizy strażackiej[1]. Parafią Matki Bożej Różańcowej zarządza od 1999 ks. kanonik Mirosław Wójcik.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość ma metrykę średniowieczną i założona została w drugiej połowie XIV wieku na prawie polskim. Zanotowana w 1393 de Kothouicz, 1399 Cotouice, 1401 Cottowicze, 1402 Kotowice, 1424 Kothowice, 1440 Cothouicze, 1489 Cothowycze, 1493 Cotowycze, 1500 Cotovicze, 1512 Cothovijcze, 1518 Botowicze (błędnie), 1530 Cotovyce, Cotovice[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość była wsią szlachecką należącą w latach 1393–1399 do Wawrzyńca z Kotowic sołtysa Lgoty odnotowanego po raz pierwszy w 1392. W 1399 Wawrzyniec wraz ze swoją żoną Wichną sprzedali Kotowice kasztelanowi sądeckiemu Krystynowi z Kozichgłów za 160 grzywien groszy praskich oraz za łan w Mirowie[2].

W 1424 wieś zanotowana w historycznym dokumencie mówiącym, że król polski Władysław Jagiełło na prośby Krystyna przenosi z prawa polskiego na prawo średzkie należące do niego wsie leżące w ziemi krakowskiej: Choroń, Oltowiec, Mirów, Kotowice, Postawczowice, Jaworznik, Dupice, Żerkowice, Siamoszyce, Giebołtów, Kowalów i Kowalików[3].

W 1595 roku wieś położona była w powiecie lelowskim województwa krakowskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów pozostając własnością Aleksandra Myszkowskiego[4].

Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się w zaborze rosyjskim i leżała w Królestwie Polskim. W Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego wymieniona jest jako wieś leżąca w powiecie będzińskim w gminie i parafii Włodowice. W 1827 w miejscowości znajdowało się 29 domów zamieszkiwanych przez 183 mieszkańców. W 1882 liczba domów się zwiększyła do 38, a mieszkańców wzrosła do 216[5].

Dobra kotowickie były własnością Eugeniusza Rychłowskiego i składały się oprócz Kotowic także z Mirowa, folwarku oraz nomenklatury Pohulanka. Jego majątek liczył w sumie 1831 morgi powierzchni w tym 658 gruntów ornych i ogrodów, 9 morg łak, 99 morg pastwisk, 776 morg lasu, 118 morg zarośli oraz 165 morgów nieużytków i placów. W jej skład wchodziła także osada karczmarska licząca 6. morg, na której stało 12 budynków murowanych oraz 4 drewniane. Wieś Kotowice liczyła w tej majętności 318 morg oraz 36 osadników. W okolicach wsi eksploatowano pokłady kamienia wapiennego oraz gliny ogniotrwałej[5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kościół p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kotowicach. [dostęp 2020-03-21].
  2. a b Bukowski 1994 ↓.
  3. Bukowski 2011 ↓.
  4. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 109.
  5. a b Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich t. IV, hasło "Kotowice (4)". nakł. Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, 1882. s. 497. [dostęp 2019–10–18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]