Kotwasice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kotwasice
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat turecki
Gmina Malanów
Liczba ludności (2011) 693
Strefa numeracyjna 63
Kod pocztowy 62-709[1]
Tablice rejestracyjne PTU
SIMC 0289839
Położenie na mapie gminy Malanów
Mapa lokalizacyjna gminy Malanów
Kotwasice
Kotwasice
Położenie na mapie powiatu tureckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tureckiego
Kotwasice
Kotwasice
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kotwasice
Kotwasice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kotwasice
Kotwasice
Ziemia51°58′29″N 18°22′26″E/51,974722 18,373889

Kotwasicewieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Malanów.

Miejscowość położona jest 3 km na północ od Malanowa, przy drodze do Konina.

Nazwa miejscowości pochodzi od słowa kotwa, czyli poziomego pręta ściągającego elementy konstrukcji.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Kotwasice[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0289845 Lipiny część wsi
0289851 Popielarze część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najstarsza odnaleziona wzmianka o miejscowości pochodzi z 1461 roku. Wówczas bowiem dzieci Mirosława Przeszyńskiego – Mikołaj, Maciej i Małgorzata, pozwały Mikołaja Sławskiego w związku z dobrami Dziadowice i Kotwasice w powiecie kaliskim. Rok później otrzymali intromisję (wprowadzenie w posiadanie) do Dziadowic, skąd zostali wygnani.

Kolejny zapis z 1615 roku dotyczy licznego grona spadkobierców Zofii Grzymułtowskiej, posesorki dóbr po mężu Andrzeju z Łaska Rusieckiemu. W skład tychże dóbr wchodziły, obok miasta Tuliszków, wsie: Ogorzelczyn, Krępa, Wróblina, Sarbicko, Wielopole, Piętno, Dziadowice i Kotwasice. Kolejny dokument z 1664 roku mówi o wydzierżawieniu jednej trzeciej tegoż majątku.

W 1762 roku Jan Nepomucen Mycielski otrzymuje wieś Kotwasice od swoich braci, Józefa (starosty konińskiego) i Stanisława (staristy lubiatowskiego). Już w 1775 roku tenże Jan Nepomucen zobowiązał się do sprzedaży Kotwasic Konstantemu Bnińskiemu. Do transakcji z niewiadomych przyczyn jednak nie doszło. Już rok później sprzedał jednak ten majątek (Kotwasice, Dziadowice, Wielopole i Desznę) Janowi Waniewskiemu za kwotę o jedną czwartą niższą od proponowanej mu przez Bnińskiego.

W 1827 roku Kotwasice zamieszkiwało 438 osób w 21 domach. W końcu XIX wieku było tutaj już 127 domów i 863 mieszkańców.

W dokumentach kaliskiego więzienia znajdują się akta dotyczące Leonarda Słowińskiego z Kotwasic, który w 1941 roku spędził pewien czas w tym więzieniu, skazany przez hitlerowców za nielegalny handel.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Szkoła podstawowa[edytuj | edytuj kod]

Szkoła podstawowa w Kotwasicach została powołana do życia w 1842 roku. Była jedną z pierwszych szkół działających na terenie gminy Malanów. Językiem wykładowym był wówczas rosyjski. Ostatnim nauczycielem, który ją prowadził, a zarazem inicjatorem wzniesienia nowego budynku szkolnego, był Walenty Majdański.

Obecnie pracuje w niej jedenastu nauczycieli. Do placówki uczęszcza 109 uczniów. Zajęcia odbywają się w starym budynku szkolnym, którego budowę datuje się na 1900 rok. Aktualnie praca w szkole odbywa się w systemie dwuzmianowym.

W 2006 roku Rada Gminy podjęła uchwałę o rozpoczęciu budowy nowej placówki dla dzieci uczęszczających do oddziału przedszkolnego i klas I–III. 1 września 2006 roku na teren boiska szkolnego wkroczyła ekipa budowlana i rozpoczęła wznoszenie nowego budynku szkolnego. Kubatura budynku wynosi 2128 m³, zaś powierzchnia użytkowa 398,9 m². W budynku znajdują się trzy sale lekcyjne, sala dla dzieci z oddziału przedszkolnego wraz z zapleczem, kotłownia, sanitariaty, szatnia, pokój nauczycielski i gabinet dyrektora.

Dąb Bartek[edytuj | edytuj kod]

Dąb Bartek

W Kotwasicach rośnie Dąb Bartek w Kotwasicach, który od kilkunastu lat jest pomnikiem przyrody. Jest on symbolem gminy Malanów, dlatego został umieszczony w herbie gminy. Jego wiek szacowany jest na około 450 lat. Obwód drzewa wynosił w 2013 roku 844 cm.[4]

Cmentarz[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz w Kotwasicach jest miejscem pochówku zmarłych wyznania ewangelicko-augsburskiego, a jego założenie datuje się na połowę XIX wieku. Na powierzchni ok. 0,2 ha zostało już niewiele śladów – kilka zniszczonych grobów, zarys ścieżek i coraz większe drzewa. Znane są nazwiska niektórych zmarłych: Ekier, Kuctner, Colka, Rablewski, Girka[5].

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Krzysztof Borkowski, Robert Tomusiak, Paweł Zarzyński. Drzewa Polski. 2016. PWN. s.265
  5. Tureckie Towarzystwo Turystyczne
  6. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2018-10-08].