Kowalik korsykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kowalik korsykański
Sitta whiteheadi[1]
Sharpe, 1884
Kowalik korsykański
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina kowaliki
Rodzaj Sitta
Gatunek kowalik korsykański
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Kowalik korsykański[3] (Sitta whiteheadi) – gatunek małego ptaka z rodziny kowalików (Sittidae). Ma najdelikatniejszy dziób i najkrótszy ogon spośród kowalików. Występuje tylko na Korsyce. Nazwa gatunkowa upamiętnia przyrodnika Johna Whiteheada (1860-1899), który określił jego typ nomenklatoryczny w czerwcu 1883 roku. Jest niepłochliwy.

Gatunek endemiczny dla Korsyki, zasiedla stare, górskie lasy sosnowe na wysokości 1000–1500 m n.p.m. Spotykany jedynie tam, gdzie rosną sosny z gatunku Pinus nigra - sosna czarna, na których się lęgnie. Zagęszczenie par wynosi 0.2–3.8 na 10 hektarów. Od 1988 roku klasyfikowany jako NT – narażony na zagrożenie, dopiero od 2004 r. zaliczany do gatunków najmniejszej troski – LC[2].

Jest to mały kowalik, o długości ciała 12 cm i rozpiętości skrzydeł 21–22 cm. Wierzch ciała, łącznie z kuprem i pokrywami nadogonowymi szare. Ogon również, ale z czarno-szarą lamówką. Wierzch głowy i opaska biegnąca przez oko czarne; brew, reszta głowy i gardło białe. Spód ciała brudnobiały z kremowym odcieniem. Czarny dziób i nogi. Samice różnią się tylko ciemno szaroniebieskim wierzchem głowy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sitta whiteheadi, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b BirdLife International 2013, Sitta whiteheadi [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2015-4 [dostęp 2016-04-03] (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Mohoidae Fleischer, James & Olson, 2008 - reliktowce - O-os and kioea (wersja: 2015-05-27). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-04-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. P. Sterry, A. Cleve, A. Clements, P. Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik. Warszawa: Świat Książki, 2007. ISBN 978-83-247-0818-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]