Kowalik skalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kowalik skalny
Sitta neumayer[1]
Michahelles, 1830
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina kowaliki
Rodzaj Sitta
Gatunek kowalik skalny
Podgatunki
  • S. n. neumayer Michahelles, 1830
  • S. n. syriaca C. L. Brehm, 1831
  • S. n. rupicola Blanford, 1873
  • S. n. tschitscherini Zarudny, 1904
  • S. n. plumbea Koelz, 1950
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Kowalik skalny[3] (Sitta neumayer) – podobny do kowalika, ale jaśniejszy gatunek ptaka z rodziny kowalików (Sittidae). Występuje w południowej i południowo-wschodniej Europie i Azji. Jest ruchliwy. Żyje na nasłonecznionych zboczach skalnych do kilometra n.p.m.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków S. neumayer[4][5]:

  • Sitta neumayer neumayer – południowo-wschodnia Europa.
  • Sitta neumayer syriaca – południowo-wschodnia Turcja do północnego Izraela.
  • Sitta neumayer rupicola – północna Turcja do Kaukazu, północny Iran i północny Irak.
  • Sitta neumayer tschitscherini – zachodni Iran.
  • Sitta neumayer plumbea – południowo-środkowy Iran.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sitta neumayer, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. BirdLife International 2012, Sitta neumayer, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2015-4 [dostęp 2016-04-03] (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Mohoidae Fleischer, James & Olson, 2008 - reliktowce - O-os and kioea (wersja: 2015-05-27). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-04-03].
  4. F. Gill, D. Donsker: Nuthatches, Wallcreeper, treecreepers, mockingbirds, starlings & oxpeckers (ang.). IOC World Bird List: Version 6.1. [dostęp 2016-04-03].
  5. Western Rock Nuthatch (Sitta neumayer) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-11-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Paul Sterry, Andrew Cleve, Andy Clements, Peter Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik. Warszawa: Świat Książki, 2007. ISBN 978-83-247-0818-5.
  2. John Gooders: Ptaki Polski i Europy: Wydanie pierwsze. Warszawa: 2003. ISBN 83-89181-51-7.
Podgatunek Sitta neumayer rupicola