Kozłów (województwo świętokrzyskie)
| wieś | |
Główne skrzyżowanie w centrum miejscowości | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2024) |
823[1] |
| Strefa numeracyjna |
41 |
| Kod pocztowy |
28-366[2] |
| Tablice rejestracyjne |
TJE |
| SIMC |
0249107[3] |
Położenie na mapie gminy Małogoszcz | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego | |
Położenie na mapie powiatu jędrzejowskiego | |
Kozłów – wieś sołecka[5] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Małogoszcz[6][3].
Do 1870 r. istniała gmina Kozłów.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie kieleckim.
Części miejscowości
[edytuj | edytuj kod]| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0249113 | Błonie | część wsi |
| 0249120 | Doły | przysiółek |
| 0249142 | Górajek | kolonia |
| 0249136 | Grobla | osada |
Historia
[edytuj | edytuj kod]
Pierwsza pewna wzmianka o wsi Kozłów pochodzi z 1342r. jako miejscowości leżącej przy drodze z Małogoszcza. Jan Długosz przytacza przywilej arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorii Skotnickiego z 1347r. nadający pierwszemu prebendarzowi kościoła św. Jerzego na zamku krakowskim dziesięciny m.in. z Kozłowa. Z kolei w 1359 r. na dziesiecinach z Kozłowa i Michałowa, o dochodach rocznych 23 grzywny (1529), nadanych przez archidiakona krakowskiego Jarosława Skotnickiego późniejszego acybiskupa gnieźnieńskiego, ufundowano ministerium p.w.Zwiastowania NMP na zamku krakowskim.
Zapewne więc w połowie XIV stuleciu kościoła w Kozłowie jeszcze nie było. Pierwsza znana wzmianka o kościele tutejszym pochodzi z 1442r.
W opisie Jana Długosza (1470-1480), wieś znajduje się w posiadaniu Jakuba i Zawiszy Kozłowskich h.Róża. We wsi jest drewniany kościół (bez podania wezwania) oraz dwór. Według rejestrów podskrabińskich w 1508r. dziedzicem Kozłowa był J.Kozłowski, płacący 37groszy i 9 denarów podatku. W 1515r. wybudowane zostało murowane prezbiterium przez nieznanego fundatora. Parafia, według Jana Długosza, obejmuje wieś Kozłów z dworem oraz wieś Gruszczyn. Są również dwie karczmy w posiadaniu Stanisława Curczel.
W 1540r. Kozłów należy do szlachetnych Floriana, Zawiszy i Jakuba, synów Anny, wdowy po Bernardzie Kozłowskim . We wsi jest 12 kmieci osadzonych na półłankach, 7 półłanków pustych, karczma dająca 1 grzywnę czynszu, 3 zagrodników, 4 stawy, młyn, bory i pasieki, niewiele łąk i pastwisk; we wsi znajdował się dwór (curia) oraz folwark. Wdowa po Bernardzie Anna, wyszła za Mikołaja Lasochowskiego, miała na Kozłowie zapisaną oprawę posagową. Florian, syn Dobiesława miał również zabezpieczone swe prawa majątkowe w Kozłowie. Nazajutrz po św. Michale 1547. dokonany został podział majątkowy pomiędzy braćmi: Jakubem, Florianem (Tworkiem) i Zawiszą Kozłowskim . Wkrótce potem nabył Kozłów Hieronim Szafraniec z Pieskowej Skały h. Starykoń, starosta chęciński (1519-1550). W jego osobie może należałoby widzieć założyciela podwalin pod protestantyzm w Kozłowie, w którym przyjęto kościół katolicki na zbór. Funkcjonował on jeszcze w 1613r. kiedy to ministrem kalwińskim był Aleksander Witrelin. Po śmierci Hieronima Szafrańca (zm. 1567r.), Kozłów z Ludynią wziął Piotr Szafraniec, który przejął nowe nazwisko Ludyński. Po nim obie wsie wziął jego syn Stanisław Szafraniec, wojski krakowski (1589-1597), który w 1589r. zapisał Kozłów i Ludynię swojej siostrze a żonie Mikołaja ze Stanowisk Kozłowskiego h.Poraj (protestanta). Z kolei w 1605r. Mikołaj Kozłowski, zapisał Kozłów swemu zięciowi Andrzejowi Oleśnickiemu z Oleśnicy i Nieprawic, h. Dębno, protestantowi. W 1614 r. Andrzej Oleśnicki zapisuje Kozłów Abrahamowi Białobrzeskiemu. Abraham Białobrzeski w sobotę po św. Agnieszce 1619r. sprzedał Kozłów Krzysztofowi Ujejskiemu z Ropniowa h. Szreniawa bez Krzyża.
Od Ujejskich Kozłów przechodzi w posiadanie rodu Tęgoborskich h.Szreniawa z Krzyżem. Pierwszym był Mikołaj Tęgoborski, żonaty był po raz drugi z Eleonorą Katarzyną Oraczewską (zm. 1642). Mikołaj zwrócił kościół katolikom, stać się to mogło około 1622 r. bowiem tego roku pleban kozłowski Wojciech Bujachowicz potwierdził w grodzie chęcińskim darowiznę kielicha z pateną oraz krzyża srebrnego przez plebana małogoskiego Jana Biedy Chrostkowica.
Po śmierci Mikołaja Tęgoborskiego (przed 1644r.) Kozłów i Ludynię wziął jego syn Piotr, rotmistrz króla Jana Kazimierza, żonaty z Katarzyną z Korcińskich. W 1644 roku Piotr Tęgoborski po śmierci swej żony wystawił nawę w kościele kozłowskim, którego konsekracja nastąpiła w 1648r. Po jego śmierci Kozłów był w rękach jego syna Jana Tęgoborskiego, podczaszego nowogrodzkiego, kasztelana żarnowskiego, który w 1660r.wystawił pomnik Mikołajowi i Eleonorze Tęgoborskim zachowany po dzień dzisiejszy .Właścicielem Kozłowa w 1672r. był Aleksander Wyżycki, stolnik nowogrodzki z małżonką, zaś Tęgoborscy swoją główną siedzibę rodową przenieśli do Imielna. Następnie właścicielami Kozłowa był Jan Olszewski h. Prus II, łowczy inowrocławski. W 1764r. Kozłów posiadają Kilijan i Agnieszka Wielądko.
Następnie Kozłów przeszedł do rodziny Małachowskich h. Nałęcz. Pierwszym z nich był Mikołaj Małachowski, wojewoda sieradzki (1775), dziedzic Końskich. W działach majątkowych Kozłów otrzymał jego syn Stanisław Aleksander Małachowski, który w 1793 r. odstępuje te dobra bratu Janowi Nepomucentowi Małachowskiemu, marszałkowi Trybunału Koronnego, staroście opoczyńskiemu (w 1793 r. Stanisław Aleksander Małachowski został sędzią ziemskim chęcińskim). W 1798 r. kupuje Kozłów Ognacy Malczewski h. Tarnawa, właściciel Drochowa, komornik graniczny chęciński. Wraz z żoną Wiktorią ze Skórkowskich miał synów Józefa (dziedzica Drochowa), oraz Ludwika. W 1827 roku Ludwik wraz z córką swej siostry Marii, Henryką Suchodolską (córką Tadeusza właściciela Rawicy), jest właścicielką Kozłowa. Mniej więcej w tym samym czasie, w 1827 r. wieś miała 34domy i 235 mieszkańców.
Po śmierci wuja, Henryka Suchodolska, obejmuje cały Kozłów i wnosi go w posagu, około 1845 r. swemu mężowi Napoleonowi Rzewuskiemu h. Krzywda. Potem dziedziczy Kozłów ich syn Władysław, żonaty z Justyną Kochanowską, a około 1890 r. Kozłów sprzedał. W 1883 r. dobra Kozłów obejmowały rozległości 2335 mórg. Składały się na nie: wieś Kozłów (58 osadników z gruntem 430 mórg), folwark Kozłów z Zygmuntowem (było w nim pięć budynków drewnianych, a grunty orne i ogrody obejmowały 382 mórg, łąk 86, pastwisk 49, 553 lasu, nieużytki i place zajmowały 25, razem obszar wynosił 1095); folwarki Ludwinów, Henryków, osady młynarskie Grobla, Słupek i Borowiec.
Urodzeni w Kozłowie
[edytuj | edytuj kod]- Zygmunt Napoleon Rzewuski – powieściopisarz i uczestnik powstania styczniowego, rotmistrz.
- Anna Błachucka – pisarka
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]- Kościół parafialny pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, wybudowany w 1515 roku; rozbudowany w 1644 r.; w okresie reformacji zbór; odbudowany po pożarze w 1927 roku; w kościele znajduje się poliptyk Świętego Mikołaja z początku XVII wieku. Kościół oraz dzwonnica są wpisane do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.110/1-2 z 11.02.1967)[7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Raport o stanie gminy Małogoszcz w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 7-8
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 526 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- 1 2 3 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 60779.
- ↑ Jednostki organizacyjne gminy Małogoszcz. Urząd Gminy Małogoszcz. [dostęp 2015-03-26].
- 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP)).
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 czerwca 2026, s. 7 [dostęp 2015-10-15].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Seweryn Borkiewicz, Zygmunt Linowski: Monografia historyczna i gospodarcza powiatu jędrzejowskiego. Kielce: Nakładem: Związku Ziemian w Jędrzejowie, 1937, s. 406. [dostęp 2020-12-13].