Markur śruborogi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Koza śruboroga)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Markur śruborogi
Capra falconeri[1]
(Wagner, 1839)
Markur śruborogi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina koziorożce
Rodzaj Capra
Gatunek markur śruborogi
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg

Markur śruborogi[3] (Capra falconeri) – ssak z rodziny wołowatych. Wysokość w kłębie osiąga często ponad 100 cm, długość tułowia dochodzi do 180 cm, zaś ogon ma długość ok. 8-14 cm. Samce osiągają wagę do 110 kg, natomiast samice do 40 kg.

W okresie zimy markur ma umaszczenie koloru szarego natomiast w okresie letnim zmienia się ono na szarobrunatne czy też rudo-szare. Dorosłe samce rozpoznać można po długiej brodzie (ok. 25 cm) oraz po dłuższym poroście włosów na podgardlu i piersi.

U obu płci rogi są silne, proste i śrubowato skręcone. Ich długość dochodzi do 90 cm u samców, u samic są one znacznie mniejsze. Także w zależności od ich długości możemy zaobserwować na nich od 1,5 do 3 skrętów. W przeciwieństwie do Capra prisca skręt rogów u kozy śruborogiej jest następujący – róg prawy w prawo, róg lewy w lewo.

Markur występuje w górach południowo-zachodniej Azji (południowe części obecnej Rosji, północne Indie oraz Kaszmir). Trzyma się zwykle strefy pomiędzy 1500 a 2500 m n.p.m. Przebywa zarówno na terenach leśnych jak i na trawiastych i skalistych zboczach gór. Często także markura spotkać możemy w ogrodach zoologicznych, gdzie zwierzę doskonale się aklimatyzuje i bardzo łatwo rozmnaża. Uważa się go za przodka lub współprzodka ras kóz charakteryzujących się śrubowatym skrętem rogów.

Przypisy

  1. Capra falconeri, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Capra falconeri. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.