Králíky

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Králíky
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Czechy
Kraj pardubicki
Burmistrz Jana Ponocná
Powierzchnia 52,78 km²
Wysokość 550 m n.p.m.
Populacja (2006)
• liczba ludności
• gęstość

4651
88,12 os./km²
Kod pocztowy 561 69
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Králíky
Králíky
Ziemia50°05′02″N 16°45′38″E/50,083889 16,760556
Strona internetowa
Portal Portal Czechy

Králíky (niem. Grulich, dial. Gruulich[1]), czeskie miasto leżące 4 km od granicy z Polską w Boboszowie (niedaleko Międzylesia). Miasto liczy około 5 tysięcy mieszkańców (2006), leży u podnóża góry Jeřáb na obszarze Hanušovickiej vrchoviny. Przez miasto przepływa rzeka Cicha Orlica, która niedaleko od Týniště nad Orlicí spływa się z Dziką Orlicą i razem tworzą Orlicę.

Kolej[edytuj | edytuj kod]

Przez miasto przechodzi linia kolejowa ze stacji Dolní Lipka do miasteczka Štíty, a w Kralikach znajduje się dworzec kolejowy i przystanek Králíky zastávka.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze zapiski dotyczące miasta pochodzą z 1367 roku. Właścicielami tych terenów były m.in. rodziny von Pottenstein, Hohenlohe, Pappenheim i Althann. Od XIV do XVII w. w okolicy znajdowały się kopalnie żelaza, metali nieżelaznych i srebra.

Filia Groß-Rosen[edytuj | edytuj kod]

W czasie wojny miejscowości znajdowała się filia obozu koncentracyjnego Groß-Rosen[2].

Atrakcje[edytuj | edytuj kod]

Rynek w Kralikach
Hora Matky Boží w Kralikach i aleja prowadząca tam z miasta ze stacjami drogi krzyżowej

Centrum miasta stanowi miejska strefa zabytkowa – malowniczy rynek i okoliczne uliczki. Funkcjonują tu dwa muzea – miejskie (w rynku) oraz wojenne, związane z tutejszym odcinkiem przedwojennych umocnień granicznych (na północ od miasteczka).

Najważniejszą atrakcją jest położony na wschód od miasta kompleks klasztorno-pielgrzymkowy Hora Matky Boží (Góra Matki Bożej) z dużym, barokowym klasztorem redemptorystów i domem pielgrzyma. Z miasta na górę prowadzi aleja ze stacjami drogi krzyżowej.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dialekt kłodzki w śląskiej testowej Wikipedii
  2. Abraham Kajzer: Za drutami śmierci. Wałbrzych, Muzeum Gross-Rosen: 2013.