Królestwo Cuzco

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Qosqo Qhapaq suyu
Królestwo Cuzco
1197–1438
Język urzędowy keczua
Stolica Cuzco
Ustrój polityczny Monarchia despotyczna
Ostatnia głowa państwa Sapa Inca Pachacutec
Powierzchnia
 • całkowita

ok. 40 000 km²
Manco Capac tworzy królestwo Cuzco 1197
Zjednoczenie państw przez Pachacuteca 1438
Mapa

     Królestwo Cuzco

Królestwo Cuzco – państwo w Andach, początkowo istniejące jako państwo-miasto, z czasem na drodze ekspansji stało się najsilniejszym i podstawą Imperium Inków.

Inkowie zamieszkali w regionie Cuzco w XII wieku, stając się ośrodkiem państwa pod władzą półlegendarnego Manco Capaca.

W 1438 roku, za rządów Pachacuteca, państwo objęło duży obszar i zdominowało życie polityczne i kulturalne obszaru Andów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • María Rostworowski. Enciclopedia Temática del Perú: Incas. Lima: El Comercio S.A., 2004.
  • Editorial Sol 90. Historia Universal 5: América precolombina. Barcelona, España, 2002.
  • Bushnell. Peru, Ancient people and places.
  • MacQuarrie, Kim. The Last Days of the Incas. Simon & Schuster, 2007. ​ISBN 978-0-7432-6049-7​.