Królestwo Egiptu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
المملكة المصرية
al-Mamlakah al-Miṣriyyah

Królestwo Egiptu
1922-1953
Flaga Egiptu
Godło Egiptu
Flaga Egiptu Godło Egiptu
Hymn: Es-Salam el-gamhury el-masry
Położenie Egiptu
Język urzędowy arabski
Stolica Kair
Ustrój polityczny monarchia konstytucyjna
Typ państwa królestwo
Głowa państwa ostatni król Fuad II
Szef rządu ostatni premier
Muhammad Nadżib
Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe
6. na świecie
3 507 263 km²
0,6%
Liczba ludności (1953)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
 • narody i grupy etniczne
b/d. na świecie
ok. 70 mln
79,8 osób/km²
Fellahowie, Turcy, Koptowie i Brytyjczycy
Jednostka monetarna funt egipski (EGP)
Niepodległość od Wielkiej Brytanii
28 lutego 1922
Rewolucja doprowadziła do abdykacji króla Faruka I i króla Fuada II (rok później)
23 lipca 1952
Religia dominująca Islam, Kościół koptyjski
Strefa czasowa UTC +2 - zima
UTC+3 - lato
Kod ISO 3166 EG
Kod telefoniczny ET
Terytoria zależne Sudan (kondominium brytyjsko-egipskie)
Mapa Egiptu

Królestwo Egiptu – historyczne państwo arabskie powstałe po uzyskaniu (oficjalnej) niepodległości od Brytyjczyków. Położone częściowo w północno-wschodniej Afryce i częściowo w Azji (półwysep Synaj), nad Morzem Śródziemnym i nad Morzem Czerwonym.

Królowie[edytuj | edytuj kod]

Sąsiedzi[edytuj | edytuj kod]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Historia Egiptu.

Powstanie[edytuj | edytuj kod]

W latach 1804-1914 istniało tu Wicekrólestwo Egiptu, które w 1878 roku dostało się pod brytyjską okupację. Gdy Imperium Osmańskie 2 sierpnia 1914 roku nawiązało sojusz z II Rzeszą Niemiecką (stając się sojusznikiem państw centralnych) Wielka Brytania ogłosiła Egipt swoim protektoratem. Usunęła protureckiego wicekróla Abbas II Hilmi. Na miejsce tureckiego wicekrólestwa Egiptu wprowadziła Sułtanat Egiptu, a sułtanem mianowano Husajna Kāmila.

Okres międzywojenny[edytuj | edytuj kod]

Stan z 1914 utrzymywał się do 28 lutego 1922 roku, gdy Egipt oficjalnie ogłosił niepodległość od Wielkiej Brytanii. Panujący wówczas już 5 lat drugi sułtan Egiptu (brat Husajna Kāmila) został pierwszym nowożytnym królem Egiptu. Mimo formalnej niepodległości Egipt nadal znajdował się w strefie wpływów brytyjskich.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Afrika Korps w Egipcie, 1942 rok
 Osobny artykuł: II wojna światowa w Afryce.

W 1940 Włochy przystąpiły do wojny po stronie Niemiec. Włochy posiadały dwie kolonie w Afryce – Libię i Włoską Afrykę Wschodnią.

13 września 1940 roku armia włoska, pod dowództwem marszałka Rodolfo Grazianiego, przekroczyła granicę Egiptu i zdobyła Sidi Barrani. Włosi umocnili się i czekali na zaopatrzenie dla armii. Brytyjczycy - dowodzeni przez generała Archibalda Wavella - wycofali się do Marsa Matruh. 9 grudnia Brytyjczycy przypuścili kontrofensywę, która wyparła Włochów z Egiptu i zajęła Cyrenajkę oraz wschodnią Libię (wraz z Bardią i Tobrukiem).

9 stycznia 1941 roku Adolf Hitler podjął decyzję o wsparciu swego włoskiego sojusznika. W lutym Włosi broniący się w Libii zostali wsparci przez pierwsze oddziały Afrika Korps dowodzonego przez generała Erwina Rommla.

31 marca ruszyło natarcie wojsk niemiecko-włoskich, które podzieliło armię brytyjską na pół i zepchnęło ją aż nad granicę libijsko-egipską, pozostawiając jedynie załogę w oblężonym Tobruku. 25 sierpnia obleganych Australijczyków wsparła polska Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich. 18 listopada Brytyjczycy rozpoczęli kontrofensywę, która po ciężkich walkach zniosła oblężenie Tobruku oraz zepchnęła Włochów i Niemców z powrotem do Cyrenajki. 21 stycznia 1942 roku rozpoczęła się jednak nowa niemiecko-włoska ofensywa, który nie dość, że odzyskała utracone terytoria libijskie, Cyrenajkę i Tobruk, to dotarła w głąb Egiptu, aż pod El Alamein. II bitwa pod El Alamein trwała od 31 sierpnia do 4 listopada i zakończyła się porażką wojsk świeżo mianowanego na feldmarszałka Erwina Rommla. Rozpoczął się po niej pościg wojsk alianckich za Afrika Korps, w czasie którego wrogie wojska zostały ostatecznie wyparte z terytorium Egiptu.

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Okres powojenny.

Rewolucja 23 lipca 1952[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Rewolucja w Egipcie (1952).