Królestwo Fryzyjskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fryske Keninkryk
Magna Frisia

Królestwo Fryzyjskie
ok. 600–734
Stolica Dorestat, Utrecht i inne
Typ państwa monarchia dziedziczna
Pierwszy władca Audulf
Ostatni władca Poppo
Powierzchnia
 • całkowita

ok. 50 000 km²
Powstanie ok. 600
Podbój przez państwo frankijskie
734
Religia dominująca mitologia germańska
Mapa
Królestwo Fryzyjskie w 716 roku

Królestwo Fryzyjskie (fryz. Fryske Keninkryk), znane także jako Wielka Fryzja (łac. Magna Frisia) – wczesnośredniowieczne państwo, założone i zamieszkałe przez Fryzów, położone we Fryzji, nad Morzem Północnym, w zachodniej Europie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój terytorialny Fryzji we wczesnym średniowieczu

Historyczne źródła są ubogie w informacje o pierwszych władcach Fryzji. Z imienia znani są królowie Audulf, którego panowanie przypadało na wczesny VII wiek i Aldgisl, panujący ok. 678.

Następnie władzę objął Radbod, panujący od ok. 679 do śmierci w 719[1], za którego rządów Fryzja osiągnęła swój największy rozmiar. Radbod odpierał ofensywy Franków oraz bronił kraju przed wpływami chrześcijaństwa, jednakże w latach 689–692 utracił na rzecz Franków południową część państwa z miastami Dorestad i Utrecht[1][2][3]. W 716 poprowadził połączone siły Fryzów i Neustrii do zwycięstwa w bitwie pod Kolonią(niderl.) przeciw Frankom dowodzonym przez Karola Młota, odzyskując południowe ziemie[1][3]. Kolejnym i, jak miało się okazać, ostatnim niezależnym władcą Fryzji był Poppo. W 734 Poppo poległ w bitwie nad rzeką Boorne(niderl.), w której liczniejsi Frankowie pod wodzą Karola Młota zwyciężyli Fryzów[1][4]. Państwo upadło i zachodnie ziemie zostały włączone do imperium frankijskiego, a syn Poppy, Alfbad, został hrabią Fryzji, jako regionu państwa Franków[1]. Wschodnia Fryzja, w sojuszu z Sasami, broniła się przed Frankami przez kolejne 50 lat aż do podboju przez Karola Wielkiego[1] pomiędzy 772 a 785[4].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Na gospodarkę Fryzji składały się m.in. rolnictwo, hodowla bydła, włókiennictwo i handel rzeczny na Renie i Mozeli, sięgający dzisiejszej północnej Francji[2]. Fryzowie bili własne monety[2]. Najstarsze odkryte fryzyjskie monety pochodzą z ok. 575 roku[4]. Posługiwano się także monetami frankijskimi[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Geschiedenis der 'Friezen 1, www.boudicca.de [dostęp 2019-12-21] [zarchiwizowane z adresu 2009-06-08].
  2. a b c Frisian | people | Britannica, www.britannica.com [dostęp 2019-12-17] (ang.).
  3. a b Reinhard Paulsen, Schifffahrt, Hanse und Europa im Mittelalter: Schiffe am Beispiel Hamburgs, europäische Entwicklungslinien und die Forschung in Deutschland, 2016, s. 350
  4. a b c Dirk Jan Henstra, The Evolution of the Money Standard in Medieval Frisia. A treatise on the history of the systems of money of account in the former Frisia (c.600-c.1500), Groningen, 2000, s. 48
  5. Henstra, Op. cit., s. 48-49

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J.J. Kalma, Geschiedenis van Friesland, 1980