Królestwo Kastylii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Królestwo Kastylii
Regnum Castellae
Reino de Castilla
1035–1230
Flaga Królestwa Kastylii
Herb Królestwa Kastylii
Flaga Królestwa Kastylii Herb Królestwa Kastylii
Język urzędowy

łacina

Stolica

Burgos

Ustrój polityczny

monarchia

Typ państwa

królestwo

Data powstania

1035

Data likwidacji

1230

Religia dominująca

katolicyzm

Mapa Królestwa Kastylii

     Królestwo Kastylii w 1210 roku

Królestwo Kastylii (łac. Regnum Castellae, hiszp. Reino de Castilla) – było jednym ze średniowiecznych królestw położonych na Półwyspie Iberyjskim. Jako autonomiczny byt polityczny wyłoniło się w IX wieku w postaci hrabstwa, zależnego od Królestwa Leónu. Przypuszcza się, że nazwa Kastylia pochodzi od licznych zamków budowanych w tym rejonie.

Pierwszym władcą Kastylii z tytułem królewskim był Ferdynand I Wielki. W 1035 r. odziedziczył on hrabstwo po swym ojcu Sancho Wielkim z Nawarry, a w 1037 r., po podboju Leónu, przybrał tytuł króla Kastylii i Leonu. Unia obu królestw trwała do 1157 roku; ponownie – i ostatecznie – Kastylia i León połączone zostały w 1230 roku w Królestwo Kastylii-Leónu przez Ferdynanda III.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]