Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy amerykańskiego filmu animowanego. Zobacz też: inne artykuły dotyczące tego tytułu.
Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków
Snow White and the Seven Dwarfs
Czołówka z zwiastunu filmu
Czołówka z zwiastunu filmu
Gatunek familijny, fantasy
Data premiery Ziemia 21 grudnia 1937
Stany Zjednoczone 4 lutego 1938
Polska 5 października 1938
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 83 minuty
Reżyseria David Hand, William Cottrell, Wilfred Jackson, Larry Morey, Perce Pearce, Ben Sharpsteen
Scenariusz Dorothy Ann Blank, Richard Creedon, Merrill De Maris, Otto Englander, Earl Hurd, Dick Rickard, Ted Sears, Webb Smith
Główne role Adriana Caselotti
Lucille La Verne
Roy Atwell
Pinto Colvig
Eddie Collins

Otis Harlan
Scotty Matthraw
Billy Gilbert
Harry Stockwell
Moroni Olsen
Stuart Buchanan

Muzyka Frank Churchill, Paul J. Smith, Leigh Harline
Montaż Bill Melendez
Produkcja Walt Disney
Wytwórnia Walt Disney Productions
Dystrybucja Stany Zjednoczone RKO Radio Pictures
Polska RKO Radio Pictures Polska (1938)
Polska ITI Cinema (1992)
Polska Imperial Entertainment (2001)
Budżet 1,488 tys. USD
Przychody brutto 418,2 mln USD
Nagrody
Oscar, 5 Top List, Saturn
Kadr z filmu
Słynna sekwencja "Hej ho!" zanimowana przez Shamusa Culhane’a.

Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków (ang. Snow White and the Seven Dwarfs) – amerykański pełnometrażowy film animowany z 1937 roku wyprodukowany przez wytwórnię Walta Disneya. Uważany za jeden z najpopularniejszych i najbardziej lubianych filmów tej wytwórni. Reklamowany przez Disneya jako pierwszy pełnometrażowy film animowany, w rzeczywistości był pierwszą amerykańską produkcją tego typu, po wymienianych ośmiu innych, z których jako pierwszy nakręcono w Argentynie („Peludópolis” z 1931 roku)[1][2].

Premiera Królewny Śnieżki i siedmiu krasnoludków w polskiej wersji językowej miała miejsce 5 października 1938 w warszawskim kinie Palladium[3][4][5].

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Scenariusz filmu oparty jest na baśni braci Grimm. Film przyniósł ogromne wpływy i po uwzględnieniu inflacji jest 10. najbardziej dochodową produkcją filmową.

Prace nad produkcją filmu rozpoczęto w 1934 roku, a zakończono w 1937. Premiera miała miejsce 21 grudnia 1937 roku. Nad filmem pracowało ponad 750 artystów, którzy wykonali w sumie około miliona rysunków (w filmie wykorzystano ponad 250 000 z nich). W disneyowskim laboratorium chemicy, w oparciu o specjalne formuły, przygotowali podstawowe kolory, które mieszali z tysiącem pięciuset innych kolorów i odcieni.

Właśnie w tym filmie po raz pierwszy została doceniona kamera z szerokim obiektywem, którą wynaleźli, skonstruowali i udoskonalili technicy ze studia Walta Disneya. Dzięki pracy tej właśnie kamery animowane sceny nabrały cech trójwymiarowości, a dzięki temu również postacie drugoplanowe mogły być filmowane wieloplanowo.

Piosenki z filmu zostały przetłumaczone na trzynaście języków i są dobrze znane na całym świecie, wszędzie tam, gdzie był wyświetlany ten film, bijący wszelkie rekordy powodzenia.

Akademia Filmowa w Hollywood przyznała filmowi specjalną nagrodę za 1939 rok, a złotą statuetkę Oscara i jej siedem miniaturowych kopii wręczyła Waltowi Disneyowi dziewięcioletnia Shirley Temple.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

W baśniowej krainie mieszka piękna dziewczyna biała jak śnieg, rumiana jak krew i z włosami czarnymi jak heban. Wszyscy wołają na nią Śnieżka. Pewnego dnia zła królowa, która nie cierpi swojej pasierbicy, wysyła myśliwego, aby ją wziął do lasu i zabił. Jednak ten zamiast tego każe dziewczynie uciec tak daleko, żeby macocha jej nigdy nie znalazła. Wkrótce Śnieżka znajduje kryjówkę, którą jest domek siedmiu krasnoludków.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wersja polska jest prawdopodobnie najstarszym zachowanym polskim dubbingiem. Została nagrana najprawdopodobniej na przełomie lat 1937/1938, jednak pełna dokumentacja zaginęła podczas II wojny światowej. Odkryciu twórców dubbingu przysłużyli się internauci, biografowie i eksperci od kina międzywojennego. Ta wersja jest jedną z oddzielnych sekwencji, którą Walt Disney zrobił napisy dla kraju którego sprzedawał. Obecnie dostępna jest na rynku wersja z nagraną na nowo ścieżką dźwiękową z roku 2009.

Pierwsza wersja[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska: Polska Spółka Synchronizacyjna
Reżyseria: Ryszard Ordyński
Dialogi i teksty piosenek: Marian Hemar
Kierownictwo produkcji: Zygmunt Bryl[6]
Wystąpili:

i inni

Piosenki wykonali:

Druga wersja[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska: Sun Studio A/S Oddział w Polsce
Reżyseria: Waldemar Modestowicz
Dialogi: Joanna Serafińska
Kierownictwo muzyczne: Agnieszka Tomicka
Teksty piosenek: Marian Hemar
Dźwięk i montaż: Filip Krzemień
Kierownictwo produkcji:

Zgranie: Shepperton International
Opieka artystyczna: Michał Wojnarowski – Disney Poland
W wersji polskiej udział wzięli:

Piosenki wykonali:

Chór w składzie: Agata DąbrowskaAneta FigielMagdalena TulAdam KrylikKrzysztof PietrzakMichał RudaśJakub Szydłowski

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Sitkiewicz: Małe wielkie kino : film animowany od narodzin do końca okresu klasycznego. Gdańsk: słowo/obraz terytoria, 2009, s. 46–47. ISBN 978-83-7453-934-0.
  2. Patrick Robertson: Guinnessa Księga Filmu. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 257. ISBN 83-01-11400-2.
  3. Kurier Warszawski: wydanie wieczorne, R. 118, nr 273, Warszawa, 5 października 1938, s. 15.
  4. Z. Broncel, Ze świata filmu, (w:) „Przegląd Powszechny”, R. LV, t. 220, Warszawa 1938, ss. 266–268.
  5. A. V. Kempler, The Altered I: Memoir of Holocaust Survivor Joseph Kempler, 2013, s. 366, przyp. 4.
  6. Krótka historia dubbingu na stopklatka.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]