Królik belgijski olbrzym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Olbrzym Belgijski.jpg

Olbrzym Belgijski (Oryctolagus cuniculus) – rasa królika domowego, wyhodowana w Belgii w XIX wieku. Rasa ta jest hodowana w celach mięsno-futerkowych. Obok barana francuskiego jest najbardziej popularną dużą rasą królików.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Olbrzymy belgijskie mają duże odstające uszy (17-19 cm). Tułów jest długi i szeroki. Króliki te mają mocne kości oraz duże masywne łapy tylne i krótkie przednie. Roczne zwierzęta osiągają wagę 8-10 kg i 68-80 cm długości.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Króliki dużych ras późno osiągają dojrzałość płciową. Samice dojrzewają w wieku 7 miesięcy, a samce w wieku 8 miesięcy. W miocie rodzi się 5-12 młodych

Umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

W hodowli najczęściej spotyka się umaszczenie szaro-brązowe, lecz występują także umaszczenia barwne takie jak: czarne, ciemnoszare, żółte, brązowe lub białe.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]