Krąg nadlotniskowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Uproszczony schemat lewego kręgu nadlotniskowego

Krąg nadlotniskowy (ang. Airfield traffic pattern albo Aerodrome traffic circuit) – oznacza określoną trasę, na której statek powietrzny wykonuje lot w sąsiedztwie lotniska[1].

Wykorzystywany jest głównie na lotniskach lotnictwa ogólnego i w lotach z widocznością choć jego odpowiednikiem na dużych lotniskach jest krąg oczekiwania (ang. holding pattern) w procedurze przerwanego lądowania i przejścia na drugie okrążenie (ang. Go-around).

Głównym zadaniem kręgu nadlotniskowego jest uporządkowanie ruchu nad lotniskiem, a jego poszczególne elementy mają swoje określone nazwy stosowane w komunikacji radiowej co ułatwia orientacje wszystkim samolotom znajdującym się nad lotniskiem. Wysokość lotu po kręgu (na pozycji z wiatrem) wynosi zwykle 300 m (1000 stóp) nad terenem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 923/2012 z dnia 26 września 2012 r. ustanawiające wspólne zasady w odniesieniu do przepisów lotniczych i operacyjnych dotyczących służb i procedur żeglugi powietrznej oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze (WE) nr 1035/2011 oraz rozporządzenia (WE) nr 1265/2007 (WE) nr 1794/2006 (WE) nr 730/2006 (WE) nr 1033/2006 i (UE) nr 255/2010 (CELEX: 32012R0923).