Kraina Węgorapy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kraina Węgorapy
842.84 Kraina Węgorapy.png
Zasięg regionu w obrębie Polski
Megaregion Niż Wschodnioeuropejski
Prowincja Niż Wschodniobałtycko-Białoruski
Podprowincja Pojezierza Wschodniobałtyckie
Makroregion Pojezierze Mazurskie
Mezoregion Kraina Węgorapy
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska:
woj. warmińsko-mazurskie

Kraina Węgorapy (842.84) – mezoregion fizycznogeograficzny w północno-wschodniej Polsce i w Rosji (obwód kaliningradzki), część Pojezierza Mazurskiego, na północ od Krainy Wielkich Jezior Mazurskich.. Powierzchnia w granicach Polski 690 km².

Region ma charakter kotliny o płaskim dnie, okolonej wzgórzami morenowymi. Rzeki: Węgorapa i jej dopływ Gołdapa należące do dorzecza Pregoły odwadniają obszar; brak jest prawie zupełnie jezior. Wyróżnia się trzy mikroregiony o odmiennym krajobrazie:

  • Wyniesienie Pawłowskie – we wschodniej części regionu, stanowią je wysoczyzna morenowa na północ od jeziora Mamry, dochodząca do wysokości 161 m n.p.m., przecięta doliną Węgorapy, która wcina się w morenę, tworząc głęboki, kręty jar.
  • Niecka Skaliska – obniżenie o charakterze płaskiej, zabagnionej niecki. W przeszłości polodowcowe jezioro zastoiskowe, z czasem zarosłe i zatorfione; w 2 poł. XIX w. prowadzono tu roboty melioracyjne, które doprowadziły do osuszenia terenu. Węgorapa, przepływając przez region, silnie meandruje, tworząc liczne zakola i starorzecza; łączy się z dopływem o podobnym charakterze – Gołdapą. Prawie połowę mikroregionu (wschodnia część) porastają Lasy Skaliskie – bór o charakterze mieszanym, będący ostoją zwierzyny, w tym bielika.
  • Pagórki Rogalskie – wzgórza morenowe o wysokości do 190 m n.p.m., przecięte przełomem Gołdapy, otaczające Nieckę Skaliską od wschodu. Około 20% powierzchni pokrywają lasy, występuje kilka niewielkich jezior (największe Jezioro Czupowskie, pow. 24 ha).

Kraina Węgorapy odznacza się małą gęstością zaludnienia, brak jest większych miejscowości.