Krainy geograficzne w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa podstawowych jednostek geograficznych Polski
Mapa mezoregionów fizycznogeograficznych wg J. Kondrackiego na tle podziału administracyjnego

W naukach o Ziemi stosuje się różnorodne podziały terenu dokonywane po uwzględnieniu podobieństw i różnic dostrzeganych na danym terenie pod względem jego określonych cech przyrodniczych (fizycznych, biogeograficznych) lub kulturowych. Spośród wielu podziałów Polski na krainy geograficzne najbardziej powszechny jest podział fizycznogeograficzny według Jerzego Kondrackiego opublikowany w 1965 roku, a następnie wielokrotnie modyfikowany. Jego uproszczona wersja jest zawarta w podręcznikach szkolnych. Podstawą wyróżnienia krain geograficznych w Polsce jest istnienie w Europie Środkowej sześciu zasadniczych jednostek o przebiegu zbliżonym do równoleżnikowego. Na obszarze tego kraju reprezentują je:

W ramach tego zasadniczego podziału wyróżniono mniejsze krainy geograficzne, uwzględniając cechy budowy geologicznej, rzeźby, klimatu, warunków hydrograficznych i biogeograficznych. Nazwy krain geograficznych zwykle odwołują się do cech ukształtowania powierzchni – Nizina Śląska, Równina Wkrzańska, cech geologicznych – Niecka Nidziańska, Jura Polska, lub historycznychNizina Mazowiecka, Nizina Wielkopolska.

Pas młodych gór fałdowania alpejskiego (Karpaty)[edytuj]

Pas kotlin podkarpackich[edytuj]

Pas wyżyn[edytuj]

Pas starych gór (Sudety i Góry Świętokrzyskie)[edytuj]

Pas nizin środkowopolskich[edytuj]

Pas pojezierzy[edytuj]

Pas pobrzeży[edytuj]

Zobacz też[edytuj]