Kraj Zabajkalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kraj Zabajkalski
Забайкальский край
kraj
ilustracja
Herb Flaga
Herb Kraju Zabajkalskiego Flaga Kraju Zabajkalskiego
Państwo  Rosja
Siedziba Czyta
Gubernator Konstantin Ilkowskij
Powierzchnia 431 500 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

1 107 107[1]
• gęstość 2,6 os./km²
Położenie na mapie Rosji
Położenie na mapie
Portal Portal Rosja

Kraj Zabajkalski (ros. Забайкальский край) – jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej w Dalekowschodnim Okręgu Federalnym ze stolicą w Czycie.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Kraj leży we wschodniej Azji. Graniczy na północy z Jakucją, na północnym wschodzie z obwodem amurskim, na wschodzie z Chinami, na południu z Mongolią, na zachodzie z Buriacją a na północnym zachodzie z obwodem irkuckim. Zachodnia granica kraju biegnie wzdłuż Gór Jabłonowych. Ważniejsze rzeki to Szyłka i Argun (rzeka) tworzące po połączeniu Amur oraz mniejsze Ingoda i Onon (tworzące Szyłkę).

Transport[edytuj | edytuj kod]

Przez kraj przebiega linia główna kolei transsyberyjskiej oraz kolej Bajkalsko-Amurska na północy kraju (rejon kalarski)[2].

Przechodzą tędy także droga magistralna M55 "Bajkał", droga magistralna M58 "Amur" oraz mniejsze drogi: A166, A167, P425, P426, P427, P428, P429, P430 i P431[2].

Znajduje się tu Port lotniczy Czyta-Kadala[2].

Ludność[edytuj | edytuj kod]

W 1989 roku obszar obecnego kraju zamieszkiwało 1 377 975 osób[3], w 2002 1 155 346 osób[4], w 2008 roku populację szacowano na 1 118 931 osób[5], a w 2010 zaludnienie spadło do 1 107 107 mieszkańców[1]. W skład populacji wchodziły wówczas narodowości:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Panorama Nerczyńska, najstarszego miasta kraju, z 1710 r.

Na tereny Kraju Zabajkalskiego w 1653 przybyli kozacy i rozpoczęli osadnictwo mające na celu wzmocnienie południowo-wschodniej granicy Rosji. Od 1824 było to miejsce zesłania dekabrystów. Był to także jeden z regionów zsyłek Polaków na Syberię. W latach 1918-1920 obszar kraju znajdował się w rękach Japończyków i atamana Siemionowa. W latach 1920-1922 na terenie kraju istniała Republika Dalekiego Wschodu.

Następnie w ramach ZSRR powstawały kolejno: Gubernia Zabajkalska, Okręg Czytyjski i od 1926 Kraj Dalekowschodni. W 1937 powstał, w granicach dzisiejszego kraju, obwód czytyjski, którego część stanowił Agińsko-Buriacki Okręg Autonomiczny (wówczas pod nazwą Agiński Buriat-Mongolski Okręg Narodowościowy). W 1991 Agińsko-Buriacki Okręg Autonomiczny stał się osobnym podmiotem Federacji Rosyjskiej.

Na mocy referendum z 11 marca 2007, obwód czytyjski i Agińsko-Buriacki Okręg Autonomiczny zostały połączone i z dniem 1 marca 2008 utworzyły Kraj Zabajkalski.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Czyta jest największym i jednym z najstarszych miast kraju
Krasnokamiensk to jedno z najmłodszych miast kraju, założone po odkryciu bogatych złóż uranu
Borzja to miasto powstałe u schyłku XIX w. wraz z budową Kolei Transsyberyjskiej

Obecnie Kraj Zabajkalski dzieli się na jeden okręg, 32 rejony i 1 miasto wydzielone[6].

Agiński Okręg Buriacki

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rosyjski spis ludności z 2010 roku
  2. a b c mapy google. [dostęp 2012-06-11].
  3. Rosyjski spis ludności z 1989 roku
  4. Rosyjski spis ludności z 2002 roku
  5. szac. RosStat 1 stycznia 2008
  6. strona Kraju Zabajkalskiego (ros.). [dostęp 2012-06-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]