Kras 52

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kras 52 to potoczne określenie rękopisu o sygnaturze PL-Wn MS III.8054 (olim: Krasinski 52), stanowiącego najcenniejsze polskie źródło średniowiecznej muzyki polifonicznej.

Historia[edytuj]

Powstanie Kras 52 datuje się na lata 1430-1455. W drugiej połowie XIX wieku nastąpiło złączenie pięciu części w jedną całość. Jako własność Biblioteki Krasińskich przetrwał do 1944, kiedy to jej zbiory, znajdujące się wówczas w Warszawie przy ulicy Okólnik 9, zostały celowo podpalone przez hitlerowskiego okupanta. Zostały ponownie odkryte przypadkiem w 1948 przez Karola Estreichera w monachijskiej Bayerische Staatsbibliothek - zauważył on znajomą oprawę przenoszonego przez niemieckiego bibliotekarza woluminu. Estreicher poprosił o pokazanie rękopisu, i rzeczywiście - był to rzekomo spalony cztery lata wcześniej manuskrypt.

Zawartość[edytuj]

Rękopis składa się z pięciu części:

  • zbioru kazań Jakuba de Voragine (Sermones quadregesimalis)
  • historii rzymskiej (Gesta Romanorum)
  • traktatu o wypędzaniu demonów (Expulsiones demonum) z fragmentem ewangelii
  • Varia
  • 37 utworów muzycznych, zapisane czarną notacją menzuralną na 33 kartach.

Pierwsze cztery części przepisane były do roku 1455 przez Piotra z Kazimierza, ostatnia - muzyczna - prawdopodobnie nieco wcześniej przez nieznanego kopistę, być może Mikołaja z Radomia.

Wśród utworów muzycznych napotykamy m.in.:

Przypisy

  1. Teresa Michałowska: Literatura polskiego średniowiecza. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 336-337. ISBN 978-83-01-16675-5.

Bibliografia[edytuj]

  • Biuletyn informacyjny Biblioteki Narodowej 4/163/2002, dostępny online ([1]), w nim artykuły:
    • Agnieszka Jabłonka, Średniowieczne rękopisy z Biblioteki Krasińskich
    • Elżbieta Wojnowska, Kras. 52 - europejski zabytek polskiej kultury muzycznej z I połowy XV wieku
  • Nad złoto droższe. Skarby Biblioteki Narodowej pod red. Haliny Tchórzewskiej-Kabata - wersja elektroniczna: [2]
  • wkładki do płyt jak niżej (autorstwo: Jacek Urbaniak, Paweł Gancarczyk)

Dyskografia (tylko CD)[edytuj]