Kristýna Plíšková

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kristýna Plíšková
Kristýna Plíšková
Państwo  Czechy
Miejsce zamieszkania Louny
Data i miejsce urodzenia 21 marca 1992
Louny
Wzrost 184 cm
Masa ciała 74 kg
Gra leworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2009
Zakończenie kariery aktywna
Trener Jan Bedáň
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 9 ITF
Najwyżej w rankingu 35 (31 lipca 2017)
Australian Open 3R (2017)
Roland Garros 1R (2013, 2016, 2017)
Wimbledon 3R (2015)
US Open 2R (2012, 2017)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3 WTA, 8 ITF
Najwyżej w rankingu 51 (15 września 2014)
Australian Open 3R (2017)
Roland Garros 2R (2015, 2017)
Wimbledon 1R (2014, 2015, 2017)
US Open 1R (2012, 2014, 2017)

Kristýna Plíšková (ur. 21 marca 1992 w Louny) – czeska tenisistka, mistrzyni juniorskiego Wimbledonu 2010.

Kristýna Plíšková jest córką Radka i Martiny Plíškovych. Ma siostrę bliźniaczkę Karolínę, również tenisistkę. W 2010 roku zdobyła juniorski tytuł mistrzyni Wimbledonu, pokonując w finale Sachie Ishizu 6:3, 4:6, 6:4.

Kariera tenisowa[edytuj]

Starty na zawodowych kortach rozpoczęła w kwietniu 2006 roku biorąc udział w kwalifikacjach do niewielkiego turnieju ITF w Bol, gdzie zakończyła swój udział na drugiej rundzie. Potem wystąpiła jeszcze dwukrotnie w podobnych kwalifikacjach, ale też nie udało jej się przejść do fazy głównej turniejów. W maju tego samego roku otrzymała od organizatorów dziką kartę do udziału w eliminacjach turnieju WTA w Pradze, ale przegrała w pierwszej rundzie z Kirsten Flipkens. Pierwszy niewielki sukces odniosła w kwietniu 2007 roku, na turnieju ITF w Splicie. Wygrała kwalifikacje i zagrała w turnieju głównym, w którym pokonała w pierwszej rundzie Stefanię Boffa i przegrała z Iryną Buriaczok w drugiej. Podobnie jak rok wcześniej, otrzymała dziką kartę do turnieju WTA w Pradze, ale tym razem od razu do turnieju głównego. Natrafiła tam jednak w pierwszej rundzie na Francuzkę Marion Bartoli i przegrała 1:6, 2:6. W 2008 roku ponownie zagrała w pierwszej rundzie tego samego turnieju, ale i tym razem zakończyła swój udział na pierwszej rundzie, przegrywając z Robertą Vinci.

W sierpniu 2009 roku, po raz pierwszy w karierze, osiągnęła finał gry pojedynczej na turnieju ITF w Pesaro, w którym jednak Włoszka Anastasia Grymalska okazała się od niej lepsza. Po raz drugi osiągnęła finał w maju 2010 roku, w japońskim Kurume i tym razem był to udany występ, uwieńczony wygraniem turnieju. Pokonała tam, między innymi, takie zawodniczki jak: Naomi Broady, Melanie South, Sachie Ishizu, a w finale swoją siostrę Karolínę. W lutym 2011 roku udanie wystąpiła na turnieju w Rancho Mirage w Kalifornii, gdzie w parze z siostrą wygrała turniej deblowy, pokonując w finale parę Nadieżda Guskowa/Sandra Zaniewska i doszła do finału gry singlowej. Wcześniej, w styczniu, wzięła udział w kwalifikacjach do wielkoszlemowego Australian Open, ale przegrała w pierwszej rundzie z Eriką Semą z Japonii. Rok później ponownie zagrała w kwalifikacjach do Australian Open, ale też odpadła w pierwszej rundzie, po przegranej z Francuzką, Ireną Pavlovic.

W sezonie 2013 razem z siostrą osiągnęła dwa deblowe finały zawodów cyklu WTA Tour. Pierwszy mecz mistrzowski Czeszki rozegrały w Palermo, ulegając parze Kristina MladenovicKatarzyna Piter wynikiem 1:6, 7:5, 8–10. Drugi, tym razem zwycięski finał, rozegrały w Linzu, pokonując Gabrielę Dabrowski i Alicję Rosolską 7:6(6), 6:4

W lipcu 2014 razem z siostrą triumfowały na kortach w Bad Gastein, gdzie w finale wygrały z Andreją Klepač i Maríą-Teresą Torró-Flor 4:6, 6:3, 10–6.

Finały turniejów WTA[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA Challenger Tour

Gra pojedyncza 3 (2-1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 11 września 2016 Dalian Twarda Japonia Misa Eguchi 7:5, 4:6, 2:5, krecz
Zwyciężczyni 2. 1 października 2016 Taszkent Twarda Japonia Nao Hibino 6:3, 2:6, 6:3
Finalistka 1. 6 maja 2017 Praga Ceglana Niemcy Mona Barthel 6:2, 5:7, 2:6

Gra podwójna 4 (3-1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 13 lipca 2013 Palermo Ceglana Czechy Karolína Plíšková Francja Kristina Mladenovic
Polska Katarzyna Piter
1:6, 7:5, 8–10
Zwyciężczyni 1. 13 października 2013 Linz Twarda (hala) Czechy Karolína Plíšková Kanada Gabriela Dabrowski
Polska Alicja Rosolska
7:6(6), 6:4
Zwyciężczyni 2. 13 lipca 2014 Bad Gastein Ceglana Czechy Karolína Plíšková Słowenia Andreja Klepač
Hiszpania María-Teresa Torró-Flor
4:6, 6:3, 10–6
Zwyciężczyni 3. 14 września 2014 Hongkong Twarda Czechy Karolína Plíšková Austria Patricia Mayr-Achleitner
Australia Arina Rodionowa
6:2, 2:6, 12–10

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 16/05/2010 Japonia Kurume ITF 50 000 dywanowa Czechy Karolína Plíšková 5:7, 6:2, 6:0
2. 29/01/2012 Francja Andrézieux-Bouthéon ITF 25 000 twarda Włochy Anna Giulia Remondina 6:2, 6:2
3. 20/10/2013 Francja Limoges ITF 50 000 twarda Austria Tamira Paszek 3:6, 6:3, 6:2
4. 09/03/2014 Wielka Brytania Preston ITF 25 000 twarda Turcja Çağla Büyükakçay 6:3, 7:6(4)
5. 08/06/2014 Wielka Brytania Nottingham ITF 75 000 trawiasta Kazachstan Zarina Dijas 6:2, 3:6, 6:4
6. 08/02/2015 Wielka Brytania Glasgow ITF 25 000 twarda Rumunia Ana Bogdan 6:2, 6:2
7. 11/04/2015 Wielka Brytania Barnstaple ITF 25 000 twarda Niemcy Nina Zander 6:3, 6:2
8. 10/05/2015 Japonia Fukuoka ITF 50 000 trawiasta Japonia Nao Hibino 7:5, 6:4
9. 28/02/2016 Szwajcaria Kreuzlingen ITF 50 000 dywanowa Szwajcaria Amra Sadiković 7:6(3), 7:3(4)

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj]

Gra pojedyncza (1)[edytuj]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2010 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Japonia Sachie Ishizu 6:3, 4:6, 6:4

Bibliografia[edytuj]