Krogulec chiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krogulec chiński
Accipiter soloensis[1]
(Horsfield, 1821)
Ilustracja
U góry samica, na dole samiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina jastrzębie
Plemię Accipitrini
Rodzaj Accipiter
Gatunek krogulec chiński
Synonimy
  • Falco Soloënsis Horsfield, 1821[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Krogulec chiński[4] (Accipiter soloensis) – gatunek średniej wielkości ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), występujący we wschodniej i południowo-wschodniej Azji. Nie wyróżnia się podgatunków[2][5].

Morfologia

Grzbiet ma odcień ciemnoszary, klatka piersiowa w jasnorude pasy. Wewnętrzne strony skrzydeł są białe, lotki pierwszorzędowe biało-czarne, pokrywy skrzydłowe płowo-różowe, oczy czerwonawe. Samice mają ciemniejszą klatkę piersiową i brzuch oraz żółte oczy. Osobniki tego gatunku osiągają długość 29–35 cm.

Występowanie

Gody odbywają się od maja do sierpnia w skrajnie wschodniej Rosji (Kraj Nadmorski), Korei, wschodnich i środkowych Chinach oraz na Tajwanie. Krogulce chińskie co roku migrują wzdłuż wschodnich wybrzeży Azji, przebywając do 7000 km. Zimują w południowo-wschodnich Chinach, na wyspie Hajnan, w Indochinach, Indonezji, na Filipinach, zachodniej Nowej Gwinei, rzadko w zachodniej Mikronezji[2]. Prawdopodobnie pojawiały się też w archipelagu Aleutów, w Ameryce Północnej[6].

Ekologia i zachowanie

Zamieszkuje obrzeża lasów, lasy poddawane selektywnej wycince, tereny zadrzewione, tereny otwarte porośnięte gdzieniegdzie drzewami, lekko zalesione uprawy i pola ryżowe.

Samice składają od 2 do 5 jaj. Przedstawiciele tego gatunku żywią się żabami, jaszczurkami i dużymi owadami. Zdobywają pożywienie zarówno z ziemi, jak i z powietrza.

Status

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje krogulca chińskiego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji szacuje się na 100–500 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Accipiter soloensis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Chinese Goshawk (Accipiter soloensis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-17)].
  3. a b Accipiter soloensis. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Accipitrini Vigors, 1824 (Wersja: 2019-03-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-10-21].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Hoatzin, New World vultures, Secretarybird, raptors (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-10-21].
  6. Steve Howell, Ian Lewington, Will Russell: Rare Birds of North America. Princeton University Press, 2014. ISBN 978-1-4008-4807-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]