Krokidolit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krokidolit
Krokydolith - Mineralogisches Museum Bonn (7385).jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny Na2FeIII2FeII3Si8O22(OH)2
Twardość w skali Mohsa 5,5–6
Pokrój kryształu włoskowy
Gęstość minerału 3,3–3,4 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa odcienie niebieskiego, zielony, żółtawe, złocistoczerwone

Krokidolitminerał z grupy amfiboli. Występuje w skałach metamorficznych.

Nazwa pochodzi od gr. krokys = włókno wełny (nitka) i lithos = kamień (skała), nawiązuje do wyglądu tego minerału.

Charakterystyka[edytuj]

Właściwości[edytuj]

Jest to odmiana ribeckitu, charakteryzująca się włoskowym wykształceniem kryształów i mogąca przybierać różne zabarwienie (ciemnoniebieskie, zielonawe, żółtawe, złocistoczerwone).

Krokidolit jest minerałem rzadkim. Tworzy skupienia zbite, równolegle włókniste lub luźne, długie włókna podatne na tkanie (azbest krokidolitowy).

Występowanie[edytuj]

Często występuje w postaci wrostków w kwarcu wywołując efekt optyczny: tygrysiego, bawolego, sokolego bądź efekt kociego oka.

Miejsca występowania: RPA – nad rzeką Oranje, Sokotra, Madagaskar, Kanada, Zambia, Grenlandia, Rosja, Australia, Francja.

Zastosowanie[edytuj]

  • Stanowi poszukiwany i ceniony kamień kolekcjonerski i ozdobny.
  • Azbest krokidolitowy był stosowany jako materiał budowlany, tkacki, izolacyjny, ogniotrwały.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]