Kronika Dzierzwy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kronika Dzierzwy (Kronika Mierzwy, Kronika franciszkańska) – kronika historii Polski spisana po łacinie w początkach XIV wieku.

Zachowała się w czterech rękopisach z XV wieku oraz w jednym z XVI. Powstała najprawdopodobniej w Krakowie. Jej autorem mógł być franciszkanin związany z dworem Władysława Łokietka, opowiadający się za zjednoczeniem Polski po czasach rozbicia dzielnicowego i uzasadniający prawa Łokietka do panowania w Krakowie i całej Polsce.

Kronika jest kompilacją wcześniejszych utworów, takich jak Kronika Polski Wincentego Kadłubka, żywoty św. Stanisława Wincentego z Kielczy, Rocznik małopolski oraz innych źródeł. Mimo tego kronika ma dość jednolitą formę. Autor przejawia dobrą znajomość Biblii, wielokrotnie się do niej odwołując, a także znajomość kanonów stylistyki retorycznej, aczkolwiek język kroniki nie ma wybitnych walorów literackich.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Banaszkiewicz: Kronika Dzierzwy - XIV-wieczne Kompendium Historii Ojczystej. Wrocław: 1979.
  • Wojciech Drelicharz: Annalistyka małopolska XIII - XV wieku. Kierunki rozwoju roczników kompilowanych. Kraków: 2003.
  • Teresa Michałowska: Średniowiecze. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s. 188, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 83-01-11452-5.
  • Gerard Labuda: Główne linie rozwoju rocznikarstwa polskiego w wiekach średnich, Kwartalnik historyczny, tom 78, z.4/1971