Krypta Zasłużonych na Skałce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krypta Zasłużonych na Skałce
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Kraków
Typ cmentarza parafialny
Wyznanie Rzymskokatolickie
Stan cmentarza nieczynny
Liczba pochówków 13 osób
Data otwarcia 19 maja 1880
Data ostatniego pochówku 2004
Architekt Teofil Żebrawski
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Krypta Zasłużonych na Skałce”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Krypta Zasłużonych na Skałce”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Krypta Zasłużonych na Skałce”
Ziemia50°02′53,5″N 19°56′15,7″E/50,048200 19,937700
Groby Zasłużonych
wejście do krypty.

Krypta Zasłużonych na Skałce (Panteon Zasłużonych, Groby Zasłużonych Polaków, Sepulcrum Patriae, zwana także Cmentarzem Wielkich Polaków) – krypta w podziemiach bazyliki św. Michała Archanioła i św. Stanisława Biskupa w Krakowie (kościoła Na Skałce). Pomysłodawcą utworzenia krypty był prof. Józef Łepkowski. Kryptę w latach 1876-1880 urządził i zaprojektował Teofil Żebrawski. Na łuku widnieje łaciński napis Credo, quod Redemptor meus vivit („Wierzę, że mój Odkupiciel żyje”). Na początku XX wieku Józef Mikulski stworzył secesyjną polichromię.

Pochowani[edytuj | edytuj kod]

Rok pochówku Osoba Uwagi Groby
1880 Jan Długosz
(1415–1480)
Kronikarz i historyk, twórca jednego z najwybitniejszych dzieł średniowiecznej historiografii europejskiej. Pochowany na Skałce w 400. rocznicę śmierci.
Dlugosz-Skalka.jpg
1881 Wincenty Pol
(1807–1872)
Poeta, geograf, uczestnik powstania listopadowego.
Pol-Skalka.jpg
Lucjan Siemieński
(1807–1877)
Poeta, pisarz, krytyk literacki i tłumacz, uczestnik powstania listopadowego. Szczątki przeniesiono z Cmentarza Rakowickiego.
Siemienski-Skalka.jpg
1887 Józef Ignacy Kraszewski
(1812–1887)
Pisarz, publicysta, wydawca, historyk, działacz społeczny i polityczny. W trumnie znalazło się również miejsce na ołowianą skrzynię, wypełnioną gazetami z artykułami z jego pogrzebu.
Kraszewski-Skalka.jpg
1893 Teofil Lenartowicz
(1822–1893)
Etnograf, rzeźbiarz, konspirator i poeta romantyczny. Uroczystości pogrzebowe poprzedził spór między Krakowem a Lwowem o miejsce spoczynku Lenartowicza. Nad trumną przemawiał Adam Asnyk.
Lenartowicz-Skalka.jpg
1897 Adam Asnyk
(1838–1897)
Poeta i dramatopisarz, w czasie powstania styczniowego członek Rządu Narodowego.
Asnyk-Skalka.jpg
1902 Henryk Siemiradzki
(1843–1902)
Malarz, przedstawiciel akademizmu. Uroczystości były szczególnie okazałe, w dowód wdzięczności krakowian za ofiarowany przez malarza własny obraz Pochodnie Nerona, który dał początek zbiorom Muzeum Narodowego.
Siemiradzki-Skalka.jpg
1907 Stanisław Wyspiański
(1869–1907)
Dramaturg, poeta, malarz, grafik, architekt.
Wyspianski-Skalka.jpg
1929 Jacek Malczewski
(1854–1929)
Malarz, jeden z głównych przedstawicieli symbolizmu przełomu XIX i XX wieku.
Malczewski-Skalka.jpg
1937 Karol Szymanowski
(1882–1937)
Kompozytor, pianista, pedagog i krytyk muzyczny. Jego serce zostało przewiezione do Warszawy, gdzie spłonęło podczas powstania warszawskiego.
Szymanowski-Skalka.jpg
1954 Ludwik Solski
(1855–1954)
Aktor, reżyser, dyrektor teatru.
Solski-Skalka.jpg
1955 Tadeusz Banachiewicz
(1882–1954)
Matematyk, astronom i geodeta. Pochowany na Skałce rok po śmierci dzięki staraniom Kazimierza Kordylewskiego.
Banachiewicz-Skalka.jpg
2004 Czesław Miłosz
(1911–2004)
Prawnik, dyplomata, poeta, prozaik, eseista, historyk literatury i tłumacz; laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1980). Podczas pogrzebu odczytano list papieża Jana Pawła II, w którym wspominał on swoją ostatnią korespondencję z poetą.
Sarkofag Czesława Miłosza na Skałce.jpg

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]