Kryptonim Nektar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kryptonim Nektar
Gatunek komedia kryminalna
Rok produkcji 1963
Data premiery 11 października 1963
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 91 min
Reżyseria Leon Jeannot
Scenariusz Leon Jeannot
Edmund Niziurski
Główne role Bogumił Kobiela
Bożena Kurowska
Muzyka Wojciech Kilar
Zdjęcia Tadeusz Wieżan
Scenografia Adam T. Nowakowski
Kostiumy Jerzy Kondracki
Montaż Mirosława Garlicka
Produkcja ZF Studio
Wytwórnia WFF w Łodzi
Dystrybucja Centrala Wynajmu Filmów

Kryptonim "Nektar" – polska komedia kryminalna z 1963 roku reż. Leona Jeannota.

Plenery: Warszawa, Wrocław.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Grupa oszustów produkuje i sprzedaje napój pod nazwą "Pola Manola". Czyni to prostą i tanią metodą rozcieńczania z wodą dostępnych na rynku podobnych napojów. Spore zyski jakie osiąga z procederu lokuje w złocie, kamieniach szlachetnych i walucie. Poszukując pewnej skrytki dla przechowywania tych kosztowności, oszuści wpadają na pomysł ukrycia ich w rekwizytorni wytwórni filmowej, jako rekwizyty. Dzięki dostarczonym zdjęciom i odpowiednim kontaktom są w stanie sporządzić konkretne egzemplarze biżuterii wykorzystywanej w filmach. Następnie przy pomocy przekupionego pracownika wytwórni podmieniają je na rekwizyty. Jednak milicja od pewnego czasu jest na tropie oszustów, interesuje się też nimi pewien redaktor Echa Warszawy – Jacek, który wpada na ich ślad poszukując producenta ohydnego w smaku napoju. W porozumieniu z milicją podąża on do wytwórni. Tam poznaje i zakochuje się w pięknej aktorce Agnieszce. Ponieważ oszustów zaczyna również śledzić ich były kompan – "Dziekan", którego ci onegdaj "wykiwali" w interesach, szajka postanawia odzyskać precjoza i uciekać. W tym momencie banda zostaje aresztowana przez milicję, która przy pomocy swojego agenta ulokowanego w wytwórni od dawna rozpracowywała ich grupę. Agentem tym okazuje się być miłość Jacka – aktorka Agnieszka – w rzeczywistości porucznik MO.

Główne role[edytuj | edytuj kod]

i inni.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]