Krysnóż

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Krysnóż (w innym przekładzie krysztylet, w oryginale crysknife) – fikcyjny typ noża pojawiający się w uniwersum Diuny wymyślonym przez Franka Herberta.

Był to rytualny i bojowy nóż Fremenów, uzyskiwany z zębów czerwia pustyni. Miał bardzo ostrą klingę o mlecznym zabarwieniu, spełniał podwójną funkcję: bojową i religijną. W późniejszym okresie stał się obiektem kultu dla potomków Fremenów. Dwusieczne ostrze miało około 20 cm długości. Wytwarzany był w dwóch wersjach: "stałej" i takiej, która potrzebowała stałego kontaktu z wytwarzanym przez ludzkie ciało polem elektrycznym, bowiem przy jego braku rozpadała się.

Zgodnie z religijnymi wierzeniami Fremenów, za każdym razem po wyciągnięciu z pochwy krysnóż musiał przed schowaniem utoczyć krwi. [1]

Selim przełazi przez dolną wargę czerwia i sięgnął najbliższego ostrego zęba. Chwycił go obiema dłońmi i poczuł, jaki jest twardy, mocniejszy nawet niż metal. Ciągnął go i wykręcał. Ciało czerwia było miękkie, jakby tkanki jego gardła traciły spójność. Ze zduszonym stęknięciem Selim wyrwał kieł. Ząb był tak długi jak jego przedramię, zakrzywiony, czysty i lśniący mleczną bielą. Będzie z niego znakomity nóż.

Diuna. Dżihad Butleriański

Każdy młody Fremen musiał przejść rytuał potwierdzający jego dorosłość, przypieczętowywany podarowaniem mu krysnoża.

Fremeni nie lubili przekazywać swoich krysnoży obcym, zdarzało się nawet, że obcoświatowcy podejrzewani o ich przemyt byli zabijani. Fremeni w obliczu śmierci w walce zazwyczaj łamali je na najbliższym twardym przedmiocie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ród Corrinów. Zysk i S-ka, 2002, s. Tradycja nakazywała, by nagi krysnóż powracał do pochwy tylko wtedy, gdy zakosztował krwi.'.