Krystyna Grochowska-Iwańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krystyna Grochowska-Iwańska (ur. 1940[1] w Zgierzu) – językoznawca, filolożka polska i rosyjska, archiwistka

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1966 roku ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim i pracowała w miejscowości Lipsko na Kielecczyźnie. W 1971 roku skończyła filologię rosyjską na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1979 roku doktoryzowała się na Uniwersytecie Łodzkim z językoznawstwa polsko-rosyjskiego pisząc pracę Użycie przyimka "na" w języku polskim i rosyjskim. Jej promotorem był Kazimierz Bajor. W latach 1971-1980 pracowała w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Siedlcach, od 1982 do 1995 roku na Uniwersytecie Łódzkim w Instytucie Filologii Rosyjskiej, a w latach 2001-2015 w Archiwum Państwowym w Płocku[2]. W 1980 roku przeniosła się do Płocka, gdzie mieszkał i pracowała jej mąż. W Płocku przez długi czas nie mogła znaleźć zatrudnienia.

Wygrała czterokrotnie teleturniej Wielka gra, w 1994 (temat Tycjan), w 1998 (temat Mark Twain), w 1999 (temat Picasso), w 2001 (temat Sztuka Młodej Polski). W edycji Wielkiej gry na temat Józefa Mehoffera przegrała w przedostatnim pytaniu[3].

Ma dwoje dzieci. Mąż był redaktorem w „Tygodnika Płockiego”. Interesuje się sztuką, literaturaturą i archiwistyką[4]. Pasjonuje się ogrodnictwem. Dostała Złoty Krzyż Zasługi za osiągnięcia pedagogiczne i naukowe.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Infoverti
  2. Jolanta Rutecka. Wielka Wygrana. „Tygodnik Płocki”, listopad 1994 (pol.). 
  3. Trzeba mieć w życiu pasję. „Tygodnik Płocki”, 21 styczeń 2001 (pol.). [dostęp 2018-02-12]. 
  4. Krystyna Grochowska-Iwańska. Dwa i pół wieku rodziny Askanasów w Płocku (część I). „Notatki Płockie”. 2 (247), s. 3-11, 2016. Płock: Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego. ISSN 0029-389X (pol.).