Krystyna Kofta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krystyna Kofta
Krystyna Kofta
Data i miejsce urodzenia 23 grudnia 1942
Poznań
Zawód pisarka
Narodowość polska
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa

Krystyna Bogumiła Kofta (ur. 23 grudnia 1942 w Poznaniu) – polska polonistka, pisarka, plastyk i felietonistka.

Biografia[edytuj]

Ukończyła liceum plastyczne, przez rok studiowała malarstwo na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Jest absolwentką filologii polskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od 1973 mieszka w Warszawie.

Debiutowała w 1976 opowiadaniem Lustro, które opublikowane zostało na łamach „Kultury”. Od tego czasu znana jest jako autorka powieści i opowiadań oraz książek publicystycznych, często dotyczących problematyki kobiecej i relacji damsko-męskich. Tworzy również scenariusze filmowe oraz dramaty. Na podstawie Lewa, wspomnienie prawej, najbardziej osobistej z jej książek, powstał monodram w reżyserii Tomasza Obary, wystawiany przez Teatr im. Wilama Horzycy w Toruniu.

Za słuchowisko radiowe Stare wiedźmy otrzymała Grand Prix na Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2008[1].

Współpracuje z czasopismami „Twój Styl” i „Nowe Książki”, w których publikowane są jej felietony. Maluje, rysuje, bloguje i pasjonuje się polityką; jest feministką.

Została członkiem kapituły ustanowionej w 2013 Nagrody Newsweeka im. Teresy Torańskiej[2].

Jest żoną profesora psychologii Mirosława Kofty (brata Jonasza Kofty), matką nauczyciela biologii Wawrzyńca.

Twórczość[edytuj]

• powieści

  • Fausta (2010)
  • Lewa, wspomnienie prawej (2003)
  • Chwała czarownicom (2002)
  • Krótka historia Iwony Tramp (2001)
  • Złodziejka pamięci (1998)
  • Ciało niczyje (1988)
  • Pawilon małych drapieżców (1988)
  • Wióry (1980, wyd. zmienione 2006)
  • Wizjer (1978)

• opowiadania

  • Wielką miłość tanio sprzedam (2003)
  • Sezon na papierówki (2003)
  • Człowiek, który nie umarł (1990)

• utwory dramatyczne, scenariusze

  • Stare wiedźmy (2007) (słuchowisko radiowe)
  • Pępowina (1999)
  • Salon profesora Mefisto (1993)

• publicystyka

  • Mała encyklopedia małżeńska (2012)
  • Jak zdobyć i utrzymać mężczyznę. Nowe spojrzenie (2011)
  • Kobieta z bagażem (2009)
  • Monografia grzechów: Z dziennika 1978–1989 (2006)
  • Gdyby zamilkły kobiety (2005)
  • Wychowanie seksualne dla klasy wyższej, średniej i niższej (2000)
  • Harpie, piranie, anioły (z Małgorzatą Domagalik, 1997)
  • Sekretny dziennik Melanii R. (1997)
  • Jak zdobyć, utrzymać i porzucić mężczyznę (1992)
  • Mój brat (1973 – debiut literacki)
  • Istota
  • Królowa Fryzjerek
  • Malowanie

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. Grand Prix "Dwa Teatry 2008": Krystyna Kofta "Stare wiedźmy". polskieradio.pl, 6 czerwca 2008. [dostęp 2013-01-01].
  2. Znamy nominowanych w konkursie o Nagrodę „Newsweeka” im. Teresy Torańskiej. fundacjatoranskiej.pl. [dostęp 2015-11-21].
  3. M.P. z 2003 r. Nr 42, poz. 627
  4. Medale Zasłużony Kulturze Gloria Artis. kultura.wp.pl, 14 maja 2009. [dostęp 2013-01-01].

Linki zewnętrzne[edytuj]