Krystyna Szumilas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krystyna Szumilas
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 czerwca 1956
Knurów
Minister edukacji narodowej
Okres od 18 listopada 2011
do 27 listopada 2013
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Poprzednik Katarzyna Hall
Następca Joanna Kluzik-Rostkowska
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Krystyna Maria Szumilas z domu Zillmann (ur. 28 czerwca 1956 w Knurowie) – polska polityk i samorządowiec, posłanka na Sejm IV, V, VI, VII, VIII i IX kadencji; od 2007 do 2011 sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej, a od 2011 do 2013 minister edukacji narodowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1983 ukończyła studia na Wydziale Matematyki Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W 1988 ukończyła studia podyplomowe na Uniwersytecie Śląskim w zakresie informatyki. Na tej samej uczelni w 1999 ukończyła także studia podyplomowe w zakresie samorządu terytorialnego. W tym samym roku w Szkole Zarządzania UŚ ukończyła również studia podyplomowe z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi.

W latach 1975–1991 pracowała jako nauczycielka matematyki w Szkole Podstawowej nr 6 w Knurowie. W latach 1991–1995 była pełnomocnikiem zarządu miasta Knurowa ds. oświaty. Od 1995 do 1998 kierowała Miejskim Zespołem Jednostek Oświatowych Urzędu Miejskiego w Knurowie. W latach 1999–2001 zasiadała w zarządzie powiatu gliwickiego. Od 1990 do 2001 pełniła funkcję radnej Knurowa i następnie radnej powiatu gliwickiego.

Była członkinią Unii Wolności, a od 2001 należy do Platformy Obywatelskiej. W styczniu 2006 objęła funkcję rzecznika w tzw. gabinecie cieni PO odpowiedzialnego za edukację i naukę.

Od 2001 do 2007 z ramienia PO sprawowała mandat poselski w Sejmie IV i V kadencji. W V kadencji przewodniczyła Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci została posłem (VI kadencji), otrzymując w okręgu gliwickim 27 100 głosów.

20 listopada 2007 objęła stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej. W wyborach w 2011 ponownie zdobyła mandat poselski z tego samego okręgu, dostając 42 200 głosów[1].

17 listopada 2011 została odwołana z urzędu sekretarza stanu, a 18 listopada 2011 prezydent Bronisław Komorowski powołał ją na urząd ministra edukacji narodowej w drugim rządzie Donalda Tuska[2]. 27 listopada 2013 odwołana z tego stanowiska[3]. W 2014 bez powodzenia kandydowała do Parlamentu Europejskiego[4].

W wyborach w 2015 została ponownie wybrana do Sejmu, otrzymując 14 533 głosy[5]. W Sejmie VIII kadencji została zastępcą przewodniczącego Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży[6]. W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegała się o poselską reelekcję z ramienia Koalicji Obywatelskiej, uzyskując 24 372 głosy[7].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi (1998)[8].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Zamężna, ma trójkę dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2011-11-22].
  2. Prezydent powołał rząd Donalda Tuska. prezydent.pl, 18 listopada 2011. [dostęp 2011-11-22].
  3. M.P. z 2013 r. poz. 1004
  4. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-06-25].
  5. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  6. Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2018-08-01].
  7. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-15].
  8. M.P. z 1998 r. nr 41, poz. 558

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]