Kryształ plastyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kryształ plastyczny – taki kryształ, w którym cząsteczki mają zablokowaną swobodę przemieszczania się, ale w obrębie swoich miejsc w sieci mają swobodę rotacji[1].

Kryształy plastyczne tworzą cząsteczki o kształcie zbliżonym do kuli i o słabych oddziaływaniach z innymi cząsteczkami. Przykładem takiej cząsteczki jest np. skrystalizowany metan[potrzebny przypis].

W niektórych z nich występuje zjawisko nadprzewodnictwa powierzchniowego, mają one bardzo niską energię powierzchniową (są bardzo śliskie i niezwilżalne), można na ich powierzchni (po dodaniu wtrąceń) uzyskiwać trwałe efekty fotoluminescencyjne, pojedyncze monokryształy plastyczne wykorzystuje się w mikromechanice jako rodzaj molekularnych łożysk[potrzebny przypis].

Zobacz także[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Liquid crystal | physics, „Encyclopedia Britannica” [dostęp 2018-06-14] (ang.).