Kryza łuski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wymiary naboju 9x19mm Parabellum; z lewej strony widoczna kryza łuski, zwymiarowana ∅R1 9,96 oraz wtok ∅E1 8,79

Kryza – część łuski nabojowej, spełniająca podwójną rolę: zapewnia prawidłowe położenie naboju w komorze nabojowej i miejsce zahaczenia pazura wyciągu, ułatwiając usunięcie łuski z komory nabojowej po oddaniu strzału.

Wyróżnia się łuski:

  • z kryzą wystającą – najstarszy typ, charakterystyczny dla wczesnych nabojów (m.in. rewolwerowych). Dolna część łuski posiada kołnierz, tak jak np. w małokalibrowym naboju .22LR. Naboje posiadające łuskę z kryzą wystającą oznacza się często literą "R" (z ang. "Rimmed"), np. 7,62x54 mm R czy 9x33 mm R.
  • z kryzą zwykłą – rowek (wtok) w pobliżu dna łuski służy za zaczep pazura wyciągu, a prawidłowe położenie łuski w komorze nabojowej kontrolowane jest jej długością. Większość współczesnych nabojów karabinowych i pistoletowych jest tego typu.
  • z kryzą częściowo wystającą – ta łuska ma zarówno małą kryzę do ustalenia pozycji w komorze i rowek.
  • z kryzą zmniejszoną – występuje i rowek i kryza. Kryza ma mniejszą średnicę od łuski. Zastosowanie – jak wyżej.
  • opasane – łuska z kryzą zwykłą i dodatkowym pasem mosiądzu tuż powyżej rowka, który (podobnie jak kryza wystająca) służy do ustalenia położenia naboju w komorze. Typ stosowany najczęściej w karabinowej amunicji Magnum. Naboje o łuskach opasanych oznacza się literą "B" (z ang. "Belted"), np. 9,5x72 mm B.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej(od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 100. ISBN 83-86028-01-7.