Krzak (zespół muzyczny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy zespołu muzycznego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Krzak
Ilustracja
Krzak, koncert w Katowicach, rok 2009
Rok założenia 1972
Pochodzenie  Polska
Gatunek rock, blues
Aktywność 1972–1983[1]
2001–2003[1]
od 2006[1]
Strona internetowa

Krzak – polska formacja blues-rockowa i jazz-rockowa z pierwszej połowy lat 70. Zasłynęła jako zespół wykonujący muzykę wyłącznie instrumentalną i zdobyła dwie złote płyty.

Historia[edytuj kod]

Początki (1972–1973)[edytuj kod]

Pod koniec 1972 roku w Katowicach zawiązał się kwartet instrumentalny Krzak. Działał w składzie: Jan Błędowski (skrzypce), Maciej Radziejewski (założyciel grupy[2], gitara), Jacek Gazda (założyciel grupy[3], gitara basowa) i Wojciech Grabiński (perkusja). Formacja działała około roku. Nagrała kilka utworów dla Polskiego Radia (m.in. „Pierwsza próba”, „Kalejdoskop” i utwór-wizytówkę pt. „Krzak” – kompozycje Radziejewskiego[2]), wystąpiła na Musicoramie PSJ w Opolu i Śląskich Konfrontacjach Muzycznych, gdzie zdobyła I nagrodę a po zawieszeniu działalności w lipcu 1973 roku[2] muzycy grupy zostali zaangażowani przez Czesława Niemena. Krótko z zespołem współpracował Błędowski który rozpoczął próby z zupełnie nowymi muzykami w celu reaktywacji Krzaka.

Okres właściwy (1975–1982)[edytuj kod]

Nowy Krzak zadebiutował 6 sierpnia 1975 roku w Bielsku-Białej i nadal grał muzykę instrumentalną. W skład zespołu wchodzili: Jan Błędowski (skrzypce), Jerzy Kawalec (gitara basowa), Leszek Winder (gitara). Za zestawem perkusyjnym zasiadali kolejno: Janusz Ziomber, Marek Surzyn, Jerzy Machnikowski (eks- Exodus), Wiktor Kierzkowski (później Skaldowie) i od 1979 roku Andrzej Ryszka. Pierwszy ważniejszy koncert dał podczas Pop Session '78. Później występował m.in. na Muzycznym Campingu w Lubaniu, Międzynarodowej Wiośnie Estradowej w Poznaniu, Jazzie nad Odrą we Wrocławiu, ponownie na Pop Session, na Rock Jamboree w Warszawie; na polskich trasach poprzedzał Suzi Quatro i węgierską Omegę[3]. Zespół wygrywał plebiscyty na najpopularniejszego wykonawcę polskiej sceny rockowej i słynął z niezwykle energetycznych i profesjonalnych koncertów, za które zresztą zbierał dobre recenzje również za granicą – w RFN (Der Jugend'78 w Dortmundzie) oraz w Czechosłowacji (Bratysławska Lira)[3]. W tym okresie Krzak nagrał dwa materiały muzyczne uhonorowane tytułem złotej płyty: Blues Rock Band (1981) i EP Kawa Blues (1981), a także płytę Paczka (1982) oraz trzy single. Pod koniec lipca 1981 roku odchodzi Błędowski. Zespół pozyskał stałego współpracownika, gitarzystę Andrzeja Urnego (eks-Dżem), który po roku odszedł do Perfectu. Obowiązki lidera grupy przejmuje Winder.

Okres eksperymentalny (1982–1983)[edytuj kod]

Skład Krzaka rozrósł się do siedmiu osób. Obok podstawowej trójki muzyków byli to: harmonijkarz, Ryszard Skibiński (eks- Kasa Chorych); gitarzyści: Apostolis Anthimos (eks-SBB), Leszek Dranicki (eks-Baszta) oraz wokalista Jorgos Skolias. W tym okresie z zespołem współpracowali okazjonalnie: wokalista Ryszard Riedel (Dżem), skrzypek Krzesimir Dębski (String Connection), trębacz Antoni Gralak (Tie Break) oraz klawiszowcy: Wojciech Karolak, Rafał Rękosiewicz i Józef Skrzek. Z tego okresu pochodzi płyta Krzak'i (1983). Zespół po raz ostatni wystąpił 21 maja 1983 roku na festiwalu Rock Arena w Poznaniu. Po śmierci Ryszarda Skibińskiego zespół w różnych konfiguracjach zagrał jeszcze kilka koncertów klubowych w Berlinie Zachodnim, a następnie zawiesił działalność. Milczenie trwało osiemnaście lat.

Powrót (2001–2003)[edytuj kod]

Krzak reaktywował się w swoim najsłynniejszym składzie: Błędowski, Winder, Kawalec i Ryszka. W tym okresie wydano płytę Live in Waltrop a w 2006 roku Radio Koncert. Po śmierci Jerzego Kawalca (09.09.2003) Krzak rozwiązano. Jego kontynuacją była poniekąd grupa Błędowski-Winder Band. W sierpniu 2004 roku zespół odbył pierwsze tournée, a jesienią nagrał album 3. Numer który ukazał się w marcu 2005 roku.

Kontynuacja działalności (2006– )[edytuj kod]

W latach 2005 i 2006 wytwórnia Metal Mind Productions wydała na CD wszystkie płyty zespołu – wzbogacone o niepublikowane wcześniej nagrania oraz premiery. W 2006 roku muzycy grupy Krzak – Jan Błędowski, Andrzej Ryszka i Leszek Winder postanowili w trio kontynuować wspólną działalność, zapraszając do współpracy inne osoby. Zespół koncertuje i nagrywa. W 2008 roku ukazała się płyta Extrim. Jest to pierwsze po latach studyjne nagranie grupy. W 2011 roku ukazała się płyta pt. 4 Basy (zapis koncertu zespołu jaki odbył się podczas Festiwalu Gitary Elektrycznej Katowice 2010). Na płycie zagrali czterej basiści: Krzysztof Ścierański, Andrzej Rusek, Joachim Rzychoń, Dariusz Ziółek oraz perkusista Ireneusz Głyk. W 2009 roku podczas XI Festiwalu Muzycznego im. Ryszarda Riedla w Chorzowie z Krzakiem po wielu latach wystąpił jego pierwszy gitarzysta M. Radziejewski[4].

Członkowie zespołu[edytuj kod]

  • Jan Błędowski – skrzypek, mieszka w Niemczech. W Polsce grał i nagrywał z grupami: Krzak, Niemen, SBB, Laboratorium, Irek Dudek Blues Band, Shakin’ Dudi. W Niemczech z: Blues Express, Blues Power Orchestra, Tide, Schau Pau i Sczepański B.Injection.

Dyskografia[edytuj kod]

Albumy[edytuj kod]

Kompilacje[edytuj kod]

Single i EP[edytuj kod]

  • 1980 – „Przewrotna Samba” / „Dla Fredka”  (Tonpress)
  • 1980 – „Funky 608D” / „Kołysanka dla Maciusia”  (Tonpress)
  • 1980 – „Czakuś” / „Maszkaron”  (Tonpress)
  • 1981 – „Ściepka” / „Drzewo oliwne” / Kansas – „Down the Road” / „Kawa Blues”  (Tonpress)

Przypisy

  1. a b c Krzak – Historia (pol.). Krzak (strona zespołu) ( www.krzak-band.com ). [dostęp 2015-09-03].
  2. a b c Maciej Radziejewski (pol.). Leśniczówka. art. pl (stara strona). [dostęp 2012-08-29].
  3. a b c Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Wyd. 1. Konin: In Rock (Włodzimierz Wieczorek), wrzesień 1996, s. 252. ISBN 83-86365-08-0.
  4. Całe lato chciałbym spędzić z nimi. Dziennik Wielkopolski – Południowa Wielkopolska, 2010-12-27. [dostęp 2015-09-03].
  5. Krzak (pol.). Leśniczówka. art. pl (stara strona). [dostęp 2012-08-31].
  6. Rysiek (pol.). Leśniczówka. art. pl. [dostęp 2012-08-30].

Linki zewnętrzne[edytuj kod]