Krzczonowice (powiat staszowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzczonowice
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat staszowski
Gmina Staszów
Sołectwo Krzczonowice
Liczba ludności (2006) 280
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 28-200[1]
Tablice rejestracyjne TSZ
SIMC 0807435
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Krzczonowice
Krzczonowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Krzczonowice
Krzczonowice
Ziemia50°30′40″N 21°05′55″E/50,511111 21,098611

Krzczonowice (Kszczonowice) – wieś sołecka[2] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Staszów[3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. ubiegłego wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Krzczonowic zawarty w tabeli 1.

Tabela 1. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych[5]
Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miasta
Nazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektu
I. Gromada KONIEMŁOTY
  1. Krzczonowice
  1. Niewolnik
  2. Wygoda
  3. Zakupniki
  1. Niewolnik — staw, pole
  2. Piachy — pole
  3. Stawiska — pole
  4. Ścigi — pole
  5. Wygoda — pole, rzeczka
  6. Zagumnie — pole
  7. Zakupniki — pole

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Krzczonowice położone są w Niecce Połanieckiej, około 7 km na południowy zachód od Staszowa

Historia[edytuj | edytuj kod]

Krzczonów tak bowiem brzmiała pierwotna nazwa Krzczonowic , wieś w powiecie stopnickim. „Comes Jacobus fili as Laureatii heredis de Crszczonow“ w dok. z r. 1325 występuje jako nabywca sołtystwa w Bogacicach (Kod. kat. krak. t. I s.170).

W r. 1579 wieś nazywano już „Krzczonowycze“, wieś w parafii Koniemłoty należy wówczas do Czyżowskiej, która płaci od 12 osad, 3 łanów 1 zagrodnika i 6 ubogich[6].

W wieku XIX Krzczonów, wieś w powiecie stopnickim, gminie Oględów, parafii Koniemłoty.

Wieś posiada szkołą początkową. W 1827 r. było tu 14 domów, 60 mieszkańców.

W XV w. Krczonów należał do parafii w Szydłowie i miał trzech współwłaścicieli: Mikołaja Czajkę herbu Dąbno , Mikołaja Sliza herbu Habdank i Bohdana Krępskiego herbu Janina (Długosz L.B. t.I s.379). Według Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w gminie Czarkowy, parafii Sokolina, powatu pińczowskiego leżą dobra Krzczonów i składają się z folwarków Krzczonów i Sokolina, oraz wsi: Krzczonów, Rzemieniowice, Trębaczów, Sokolina i Stropieszyn. Rozległość dóbr wynosi mórg 1648:

Folwark Krzczonów grunta orne i ogrody mórg 899, łąk mórg 47, wody mórg 22, lasu mórg 136, nieużytki i place mórg 34, razem mórg 1138, budynków murowanych 7, z drzewa 5, płodozmian 11 połowy,
Folwark Sokolina grunta orne i ogrody mórg 483, łąk mórg 6, nieużytki i place mórg 20, razem mórg 509, budynków murowanych 2, z drzewa 5, płodozmian 11. połowy, młyn wodny i cegielnia.

Wieś Krzczonów posiadała osad 71, z gruntem mórg 387, wieś Rzemienowice osad 42, z gruntem mórg 395, wieś Trębaczów osad 14, z gruntem mórg 110; wieś Sokolina osad 36, z gruntem mórg 212 i wieś Stropieszyn osad 16, z gruntem mórg 129.[7]

W czasie II wojny światowej ludność miejscowości została wysiedlona przez wojska radzieckie. Stacjonował tu batalion artylerii. W lasach położonych przy miejscowości do dziś zachowały się ziemianki czołgowe i artyleryjskie.

Ochotnicza Straż Pożarna[edytuj | edytuj kod]

W 1962 roku w Krzczonowicach została zawiązana jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej. Siedzibą jednostki była drewniana remiza która przez długi czas, bo aż do 2003 roku służyła krzczonowickim strażakom. W 2002 roku został zakupiony lekki samochód marki Nysa i rozpoczął się dynamiczny rozwój jednostki. W 2003 roku rozpoczęła się budowa nowej murowanej strażnicy z jednym boksem garażowym. W 2005 roku zarząd za pieniądze własne pozyskał średni samochód ratowniczo-gaśniczy GBA Star 244. W roku 2006 do użytku została oddana nowa strażnica, natomiast w 2008 roku jednostce został przekazany sztandar zakupiony przez wspólnotę wiejską. W 2010 roku jednostka pozyskała nowy lekki samochód ratowniczo-gaśniczy GLM Peugeot Boxer. Do remizy został dobudowany drugi boks garażowy mogący pomieścić dwa samochody ratowniczo-gaśnicze. Zarząd stara się o włączenie jednostki do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego. W 2017 roku do jednostki został przekazany ciężki samochód ratowniczo-gaśniczy GCBA Jelcz, jak również stała się ona jednostką typu S3

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 20.04.2015].
  2. Jednostki pomocnicze gminy Staszów. Urząd Gminy Staszów. [dostęp 20.04.2015].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 20.04.2015].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 20.04.2015]. 
  5. Por. Leon Kaczmarek (red. nauk. zeszytu), Witold Taszycki (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970, s. 15, 77-96.
  6. Krzczonów (2) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  7. Krzczonów (Krzczonowice) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  1. Kaczmarek Leon (red. nauk. zeszytu), Taszycki Witold (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970.