Krzysztof Berbeka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krzysztof Berbeka (ur. 11 kwietnia 1930 w Pińsku, zm. 1 kwietnia 1964 w Zurychu) – polski alpinista i taternik, ratownik górski, przewodnik tatrzański. W latach 1960–1971 należał do niego wysokościowy rekord Polski[a].

Kamień nagrobny Krzysztofa Berbeki na Nowym Cmentarzu w Zakopanem, tu znajduje się również tablica symbolicznego grobu Macieja Berbeki

Od czwartego roku życia mieszkał w Mszanie Dolnej, uczył się w liceum ogólnokształcącym w Rabce. Po maturze przeniósł się do Zakopanego i aktywnie zaczął uprawiać wspinaczkę górską. W 1952 r. po złożeniu przyrzeczenia został ratownikiem tatrzańskim, brał udział w ponad 200 wyprawach ratunkowych i przetransportował ok. 200 poszkodowanych osób[1]. Był też licencjonowanym przewodnikiem tatrzańskim, instruktorem taternictwa, narciarstwa i ratownictwa górskiego.

Krzysztof Berbeka uczestniczył w wielu wyprawach w Alpy (1957 brał udział w słynnej akcji ratunkowej na Eigerze, 1964), Hindukusz (1960) i Kaukaz (1958, 1961). Zmarł na skutek urazów i odmrożeń, jakich doznał podczas wypadku 18 marca 1964 r., w czasie zejścia z Dent d’Hérens[2].

Pochowany został na nowym cmentarzu w Zakopanem przy ulicy Nowotarskiej.

W 1965 r. Krzysztof Berbeka został wybrany patronem Grupy Podhalańskiej GOPR.

Ojciec himalaistów: Macieja Berbeki (ur. 1954, zaginął 6 marca 2013 na Broad Peak) oraz Jacka Berbeki (ur. 1959). Jego brat, Ryszard, jest przewodnikiem tatrzańskim[1].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wejście na Noszak (7492 m n.p.m.) 27 sierpnia 1960 r., zespół: Krzysztof Berbeka, Stanisław Biel, Jerzy Krajski, Stanisław Kuliński, Jan Mostowski, Zbigniew Rubinowski i Stanisław Zierhoffer.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Taternik” nr 1–2/1965.
  • Jerzy Hajdukiewicz, Sygnały z gór, Warszawa 1973.