Przejdź do zawartości

Krzysztof Boczkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Krzysztof Boczkowski
Ilustracja
Krzysztof Boczkowski (1970)
Data i miejsce urodzenia

2 maja 1936
Warszawa

Data i miejsce śmierci

1 listopada 2018
Warszawa

Zawód, zajęcie

lekarz, poeta, tłumacz

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Krzysztof Boczkowski (ur. 2 maja 1936 w Warszawie, zm. 1 listopada 2018 tamże[1]) – polski poeta, tłumacz poezji angielskiej, profesor medycyny.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Zygmunta, lekarza, i Marii z domu Chiżyj[2]. W 1952 ukończył Państwową Szkołę Ogólnokształcącą Stopnia Podstawowego i Licealnego w Warszawie[3], następnie w 1959 studia na Wydziale Medycznym Akademii Medycznej w Warszawie. Od 1959 był kierownikiem Samodzielnej Pracowni Genetyki w Akademii Medycznej. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej jako lekarz, od 1962 pracował w Klinice Ginekologii i Położnictwa AM w Warszawie, a w latach 1965–1973 w Zakładzie Endokrynologii Klinicznej AM. W 1965 uzyskał stopień doktora, w 1969 – doktora habilitowanego, w 1970 stanowisko docenta, zaś w 1983 tytuł profesora. Opublikował ponad 200 prac naukowych[2].

Debiutował jako poeta w 1969 na łamach miesięcznika „Twórczość” wierszami: Deszcz określa logikę faktów, Naukowcy są przerażeni..., Opisany wieczór taki jaki jest, Zaślubiny mistyczne były na Powiślu. Później publikował swoje wiersze m.in. w czasopismach: „Poezja” (od 1973; od 1987 był członkiem Rady Redakcyjnej miesięcznika), „Nowy Wyraz” (od 1973), „Literatura” (od 1975), „Nurt” (od 1978). W latach 1977–1992 był członkiem Związku Literatów Polskich, w 1992 został członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich[2].

Twórczość literacka (zbiory poezji)

[edytuj | edytuj kod]
  • Otwarte usta losu (1975)
  • Światło dnia (1977)
  • Dawny i obecny (1978)
  • W niewoli, w śniegu, w ciepłym czółnie krwi (1981)
  • Twarze czekają na wieczność (1984)
  • Dusza z ciała wyleciała (1985)
  • Apokryfy i fragmenty (1988)
  • Ostrygi i onuce (1988)
  • Białe usta (1989)
  • Dzwony w lesie (1991)
  • Romeo i Romeo (1991)
  • Szkielet Boga (1991)
  • Znaki miłości (1992)
  • Dusza i śnieg (1997)
  • Kości meduzy (1998)
  • Ja – mój przyjaciel (2003)
  • To lubię – wybór wierszy (1975–2007) (2007)
  • Okna dnia i nocy (2007)
  • Tylko Kasandra zna Prawdę (2009)
  • Bramy raju 2014 (2009)
  • Dźwięki i Echo (2010)
  • Lata i dni (2011)
  • Na skraju świata (2012)
  • Szkielet Boga (2020)

Przekłady

[edytuj | edytuj kod]
  • Thomas Stearns Eliot, „Wybór poezji” (Ossolineum 1990) (opracowanie K. Boczkowski i W. Rulewicz), Szepty nieśmiertelności (2001, 2009 oraz 2013 – wyd. V zmienione i rozszerzone, 2016 – wyd. VI ostateczne – zmienione i rozszerzone)
  • Walt Whitman, Kim ostatecznie jestem (2003)
  • Krzysztof Boczkowski, Antologia Poetów Najbliższych Od Safony do Sylvii Plath, wyd. Miniatura 2009

Redakcja

[edytuj | edytuj kod]
  • Antologia Dawnych Mistrzów. Od Safony do Audena (1992)
  • Z nowoczesnej poezji amerykańskiej (1993)
  • Antologia umarłych poetów. Od Safony do Sylvii Plath (1997)
  • Antologia poetów najbliższych. Od Safony do Sylvii Plath (2003)
  • Zarys genetyki medycznej (1985, 1990)

Prace naukowe z zakresu genetyki, seksuologii

[edytuj | edytuj kod]
  • Prawidłowy i nieprawidłowy rozwój płciowy (1969)
  • Cytogenetyka kliniczna (1970)
  • Nieprawidłowości rozwoju płciowego (1971)
  • Płeć człowieka (1971, 1973, 1987)
  • Determinacja i różnicowanie płci (1975, 1983)
  • Cytogenetyka medyczna (1980, 1982)
  • Interseksualizm (1980, 1988)
  • Nieprawidłowy rozwój płciowy i związane z nim schorzenia (1982)
  • Homoseksualizm (1988, 1992, 2003)

Ordery i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]
  • 1972 – Nagroda Czerwonej Róży na Ogólnopolskim Turnieju Poezji Społecznie Zaangażowanej
  • 1975 – Nagroda „Peleryny” za najciekawszy debiut roku za Otwarte usta losu[4]
  • 1975 – Nagroda miesięcznika „Poezja”
  • 1984 – Nagroda „Pegaza” za całokształt dorobku przekładowego z języka angielskiego[5]
  • 1986 – Indywidualna Nagroda Naukowa I Ministra Zdrowa za badania nad cytogenetyką człowieka
  • 1988 – Nagroda „Pegaza” za wybór, opracowanie i tłumaczenie poezji T.S. Eliota[6]
  • 1989 – Nagroda Funduszu Literatury I stopnia i Nagroda „Poezji” za Apokryfy i fragmenty oraz Ostrygi i onuce[2]
  • 1993 – Nagroda Poznańskiego Festiwalu Poezji za antologię Z nowoczesnej poezji amerykańskiej
  • 2001 – Nagroda literacka ZAiKS-u za przekłady poezji angielskiej[7]
  • 2004 – Wyróżnienie Fundacji Kultury za tom Ja - mój przyjaciel[2]
  • 2005 – Nagroda poetycka UNESCO
  • 2011 – Nagroda im. Cypriana Kamila Norwida za Dźwięki i echo

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Nekrolog. wyborcza.pl [dostęp 2020-05-10]
  2. 1 2 3 4 5 6 Joanna Zawadzka, Boczkowski Krzysztof – Słownik Pisarzy i Badaczy XX i XXI w. [online], pisarzeibadacze.ibl.edu.pl [dostęp 2025-11-22] (pol.).
  3. Rocznik 1952 klasa 11a [online], Wychowańcy Górskiego [dostęp 2025-11-22].
  4. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1975–1980. Życie literackie. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 8, s. 274, 1985. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-10-16].
  5. Miłosława Bukowska. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1984–1985. Życie literackie. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 10, s. 302, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-11-22].
  6. Miłosława Bukowska-Schielmann, Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1988. Życie literackie, „Gdański Rocznik Kulturalny”, Nr 13, 1990, s. 244, ISSN 0860-2492 [dostęp 2025-12-30].
  7. Laureaci Nagród ZAiKS-u [online], zaiks.org.pl [dostęp 2025-03-18].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939–1991: Leksykon. Wyd. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]