Przejdź do zawartości

Krzysztof Bosak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Krzysztof Bosak
Ilustracja
Krzysztof Bosak (2025)
Data i miejsce urodzenia

13 czerwca 1982
Zielona Góra

Zawód, zajęcie

polityk

Stanowisko

prezes Młodzieży Wszechpolskiej (2005–2006), poseł na Sejm V, IX i X kadencji (2005–2007, od 2019), wicemarszałek Sejmu X kadencji (od 2023)

Partia

LPR (2001–2008)
RN (od 2014)
Konfederacja (od 2019)

Małżeństwo

Karina Bosak

Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Wiadomości w Wikinews
Krzysztof Bosak (pierwszy z lewej w dolnym rzędzie) i politycy Konfederacji (2022)
Krzysztof Bosak (w środku) z Włodzimierzem Skalikiem i Ryszardem Wilkiem podczas konferencji prasowej w Sejmie (2023)

Krzysztof Bosakⓘ (ur. 13 czerwca 1982 w Zielonej Górze[1]) – polski polityk, w latach 2005–2006 prezes Młodzieży Wszechpolskiej, poseł na Sejm V, IX i X kadencji (2005–2007, od 2019), współzałożyciel i jeden z liderów Konfederacji Wolność i Niepodległość, prezes Ruchu Narodowego. Kandydat na urząd prezydenta RP w pierwszych i drugich wyborach w 2020, wicemarszałek Sejmu X kadencji.

Życiorys

Młodość i wykształcenie

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego w Zielonej Górze (2000)[2]. W młodości trenował akrobatykę sportową, następnie rozpoczął treningi windsurfingu[3]. Był instruktorem żeglarskim[3]. Działał w Związku Harcerstwa Polskiego[4].

W latach 2001–2004 studiował architekturę na Politechnice Wrocławskiej[3]. Odbył kurs dziennikarski w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu[5][6]. W latach 2004–2008 studiował zaocznie ekonomię w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie[3][7]. Studiował również zaocznie filozofię na prywatnej uczelni[8], a także kształcił się przez dwa semestry w Collegium Humanum[9]. Żadnych z wymienionych studiów nie ukończył[8][9].

Działalność publiczna

Działalność do 2019

W 2000 wstąpił do Młodzieży Wszechpolskiej we Wrocławiu, rok później zaczął działać w tej organizacji w województwie lubuskim, sprawując funkcję pełnomocnika, a w latach 2003–2004 prezesa okręgu. W 2002 był członkiem rady naczelnej MW, od lutego 2004 do kwietnia 2005 sekretarzem zarządu głównego, następnie do listopada 2005 rzecznikiem prasowym. 7 listopada 2005 objął stanowisko prezesa krajowego Młodzieży Wszechpolskiej, funkcję tę pełnił do 17 grudnia 2006.

W 2001 wstąpił do Ligi Polskich Rodzin. W wyborach samorządowych w 2002 bez powodzenia kandydował z jej ramienia do sejmiku lubuskiego[10].

Od 2004 do 2005 pracował jako asystent eurodeputowanego Macieja Giertycha[11]. W wyborach parlamentarnych w 2005 uzyskał mandat poselski, kandydując z dziesiątego miejsca listy LPR w okręgu zielonogórskim i otrzymując 3764 głosy[12]. W Sejmie V kadencji zasiadał w Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży oraz w Komisji Kultury i Środków Przekazu[1]. Był również członkiem delegacji polskiego parlamentu do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy[13] oraz wiceprzewodniczącym zespołu parlamentarnego Polska-Stany Zjednoczone[14] i grupy bilateralnej Polska-Izrael[15]. Sprawował też funkcję sekretarza Sejmu RP V kadencji[16].

W latach 2006–2010 był członkiem Rady Programowej TVP, a od 2007 do 2008 pełnił funkcję jej wiceprzewodniczącego[17].

W 2007, w trakcie V kadencji Sejmu, uczestniczył w szóstej edycji programu rozrywkowego Taniec z gwiazdami w TVN[3][18][19].

W 2006 dołączył do rady politycznej LPR. Został powołany przez zarząd główny partii na pełnomocnika do spraw utworzenia Ruchu Młodych LPR[20]. Objął także stanowisko prezesa wojewódzkiego partii w lubuskim. Bez powodzenia kandydował w przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 (otrzymał 2704 głosy). W czerwcu 2008 zrezygnował z członkostwa w LPR, wycofując się także z polityki[21]. Od 2008 do 2009 był redaktorem naczelnym serwisu internetowego Prawy.pl. W 2008 został prezesem Fundacji Europa Media, którą sam założył. W latach 2011–2012 był wicedyrektorem centrum analiz Fundacji Republikańskiej[22]. Po odejściu z Fundacji Republikańskiej w grudniu 2012 włączył się w działalność Ruchu Narodowego. Na początku 2013 wszedł w skład rady decyzyjnej tej organizacji[23].

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 otwierał listę RN w okręgu nr 4 (Warszawa I), zdobywając 9952 głosy[24] (Ruch Narodowy nie osiągnął progu wyborczego). W tym samym roku kandydował na radnego Rady m.st. Warszawy[25], a także zdobył 1082 głosy (6,42%) w wyborach uzupełniających do Senatu w okręgu wyborczym nr 47[26]. Został jednym z wiceprezesów powołanej następnie partii pod nazwą Ruch Narodowy. W marcu 2015 startował ze wspólnego komitetu wyborczego Ruchu Narodowego i Kongresu Nowej Prawicy na prezydenta Zielonej Góry, zajmując 3. miejsce spośród 6 kandydatów i otrzymując 1716 głosów (4,45%)[27]. Miał wystartować z pierwszego miejsca w okręgu wyborczym nr 8[28] w wyborach parlamentarnych w 2015 roku z list Kukiz’15 wraz z innymi Narodowcami startującymi z list tej partii, jednakże zrezygnował z tego, stwierdzając, że na tych listach jest za dużo kandydatów, z którymi się nie zgadza[29] oraz, że komitet ten „przybrał dla niego formę, której nie mógł zaakceptować”[30]. Przez krótki czas w listopadzie 2015[31] był dyrektorem Klubu Kukiza[32].

Był później współpracownikiem posła Roberta Winnickiego[33]. W 2018 startował w wyborach samorządowych jako lider listy wyborczej Ruchu Narodowego do sejmiku mazowieckiego w okręgu wyborczym nr 7[34]; otrzymał 1,29% głosów i nie uzyskał mandatu radnego[35].

Działalność od 2019

W 2019 został jednym z liderów koalicji pod nazwą Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy, z ramienia której startował w tym samym roku w wyborach do Europarlamentu[36]. Został też jednym z liderów powołanej w tym samym roku federacyjnej partii pod nazwą Konfederacja Wolność i Niepodległość[37]. W wyborach parlamentarnych w tymże roku uzyskał z jej ramienia mandat poselski, kandydując w okręgu świętokrzyskim i otrzymując 22 158 głosów[38]. 18 października 2019 został powołany na wiceprzewodniczącego i rzecznika prasowego nowo zarejestrowanego w Sejmie IX kadencji koła poselskiego Konfederacji[39].

Został następnie jednym z kandydatów w zorganizowanych przez tę partię prawyborach mających wyłonić jej kandydata w wyborach prezydenckich w 2020[40]. 18 stycznia 2020 w trakcie zjazdu elektorów wygrał prawybory, uzyskując od swojego ugrupowania nominację na kandydata[41]. Pod koniec marca 2020 Państwowa Komisja Wyborcza zarejestrowała jego kandydaturę[42]. W czerwcu 2020 PKW ponownie zarejestrowała jego kandydaturę w powtórzonych wyborach w tymże miesiącu[43]. W pierwszej turze głosowania otrzymał 1 317 380 głosów (6,78%), nie wszedł tym samym do drugiej tury wyborów[44]. Nie udzielił poparcia żadnemu z kandydatów, którzy dostali się do drugiej tury[45]. 14 grudnia 2022 został przewodniczącym koła poselskiego Konfederacji[46], a dwa miesiące później współprzewodniczącym rady liderów tego ugrupowania (wraz ze Sławomirem Mentzenem, prezesem Nowej Nadziei)[47]. W maju 2023, po rezygnacji Roberta Winnickiego, objął obowiązki prezesa Ruchu Narodowego[48].

W wyborach w 2023 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję w okręgu podlaskim, otrzymując 44 902 głosy[49]. 13 listopada tego samego roku został wybrany na wicemarszałka Sejmu X kadencji[50]. Kilka tygodni później posłowie Lewicy złożyli wniosek o jego odwołanie z tej funkcji. Zarzucili mu, że jako prowadzący obrady nie zareagował odpowiednio na wystąpienie Grzegorza Brauna z 12 grudnia 2023, które ten wygłosił wkrótce po tym, jak przy użyciu gaśnicy zgasił zapalone w budynku Sejmu świece chanukowe[51]. 17 stycznia 2024 Sejm nie uwzględnił tego wniosku[51].

W kwietniu 2025 Stowarzyszenie „Nigdy Więcej” opublikowało raport na temat przejawów poparcia ze strony skrajnej prawicy dla rasistowskiego mordercy Janusza Walusia, który w 1993 w RPA zastrzelił Chrisa Haniego, jednego z liderów walki z apartheidem[52]. Wśród publicznych wypowiedzi wyrażających aprobatę dla zabójcy odnotowano też słowa Bosaka, między innymi: „Janusz Waluś jest postacią, która przez dekady była otaczana szacunkiem w środowiskach prawicowych”[53][54].

14 czerwca 2025 roku Bosak został wybrany prezesem Ruchu Narodowego[55].

Poglądy

Polityk o poglądach fundamentalistycznych[56]. W odpowiedzi na określanie przez krytyków i media Konfederacji mianem partii skrajnie prawicowej, odrzucił to miano, twierdząc, że formacja ta chce się pozycjonować jako „siła narodowo-konserwatywna”[57]. Sam określił siebie mianem narodowego demokraty[58], natomiast partia, której przewodniczy, uznaje się za kontynuatora myśli Romana Dmowskiego[59].

Sprzeciwia się masowej (także legalnej) imigracji do Polski[60] oraz tzw. „paktowi migracyjnemu”[61]. Postulował ograniczenie liczby imigrantów do niskiego poziomu oraz wyraźnej dominacji Polaków w liczbie ludności Polski[62]. Krytykował politykę migracyjną rządu Prawa i Sprawiedliwości, określając ją jako „skrajnie proimigracyjną”[63]. Był jednym z organizatorów protestów przeciwko masowej imigracji w lipcu 2025 roku[64].

Wyklucza możliwość dokonania aborcji w każdym przypadku poza sytuacją zagrożenia życia matki, w której to dopuszcza on śmierć dziecka poczętego, aby ratować życie kobiety (zgodnie z zasadą podwójnego skutku)[65]. Po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 2020 roku, wobec którego doszło do masowych protestów, powiedział, że „dzieci niezdolne do życia, zgodnie z Kartą Praw Pacjenta, mają prawo do godnej śmierci”, owo prawo do śmierci miało obejmować odejście „bez bólu i śmierci w obecności bliskich, gdzie uszanowana jest godność człowieka”[66].

Zdecydowanie sprzeciwia się możliwości wprowadzenia małżeństw osób tej samej płci[67], rejestrowanym związkom partnerskim[68] i możliwości adopcji dzieci przez pary osób tej samej płci[69]. Jednym z postulatów umieszczonych w jego programie wyborczym przed wyborami prezydenckimi była konstytucyjna ochrona „dwóch płci”[70]. Przedstawił naukowo obalone tezy, według których homoseksualność może być nabyta, a w związkach jednopłciowych częściej niż w heteroseksualnych dochodzi do molestowania seksualnego dzieci[71][72][73][74]. W 2005 powiedział: „pederastia nie jest normalna, to zaburzenie”[56]. W 2020 roku określił „homoseksualizm praktykowany” mianem „błędnej drogi życia”, wskazując, że sama orientacja seksualna nie może być powodem odrzucenia człowieka[75]. Zapytany o to, co by zrobił, gdyby okazało się, że jego dziecko ma skłonności homoseksualne, wskazał, że są one „problemem, ale swoje dziecko trzeba kochać, wspierać i szanować”[75].

Powielił sprzeczną z teorią heliocentryczną tezę, jakoby nie istniały żadne dowody na krążenie Ziemi wokół Słońca[76][77][78].

Życie prywatne

Urodził się w Zielonej Górze, zamieszkał w Warszawie. Jego matka Alicja została nauczycielką[79], ojciec Ryszard zajął się prowadzeniem przedsiębiorstwa poligraficznego w Zielonej Górze, a brat Marek pracował jako dyrektor w międzynarodowym przedsiębiorstwie pożyczkowym – Vivus[8][80][81].

W lutym 2020 zawarł związek małżeński z Kariną Walinowicz, prawniczką, analityczką i koordynatorką Centrum Wolności Religijnej Instytutu na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris[82][83]. Ma czwórkę dzieci: Artura Maksymiliana (ur. 2020)[84], Daniela Ksawerego (ur. 2022)[85], Emilię Marię (ur. 2023)[86] i Stefana Jerzego (ur. 2026)[87].

Wyniki wyborcze

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2002 Liga Polskich Rodzin Sejmik Województwa Lubuskiego II kadencji nr 4 1221 (2,21%)N[10]
2005 Sejm V kadencji nr 8 3764 (1,39%)T[12]
2007 Sejm VI kadencji 2704 (0,69%)N[88]
2014 Ruch Narodowy Parlament Europejski VIII kadencji nr 4 9952 (1,30%)N[24]
2014 KWW Warszawa Dla Rodziny Rada m.st. Warszawy nr 4 509 (1,18%)N[25]
2014 Ruch Narodowy Senat VIII kadencji nr 47 1082 (6,42%)N[26]
2015 KWW Nowej Prawicy i Ruchu Narodowego Prezydent Miasta Zielona Góra 1716 (4,45%)N[27]
2018 Ruch Narodowy Sejmik Województwa Mazowieckiego VI kadencji nr 7 6189 (1,29%)N[34]
2019 Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy Parlament Europejski IX kadencji nr 4 39 996 (2,89%)N[89]
2019 Konfederacja Wolność i Niepodległość Sejm IX kadencji nr 33 22 158 (3,89%)T[38]
2020 KW Kandydata na Prezydenta RP Krzysztofa Bosaka Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej 1 317 380 (6,78%)N[44]
2023 Konfederacja Wolność i Niepodległość Sejm X kadencji nr 24 44 902 (7,37%)T[49]

Przypisy

  1. ↑ a b Strona sejmowa posła V kadencji [online] [dostęp 2013-02-27].
  2. ↑ Strona sejmowa posła IX kadencji [online] [dostęp 2022-12-18].
  3. ↑ a b c d e Taniec z gwiazdami VI – Para X: Krzysztof i Kamila. tanieczgwiazdami.onet.pl. [dostęp 2019-04-22].
  4. ↑ Krzysztof Bosak analizuje rządowy Plan na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju [online], program7.pl, 22 września 2016 [dostęp 2023-11-18].
  5. ↑ Katarzyna Klukowska, Jolanta Kowalewska, Wszechpolak i morze [online], wyborcza.pl, 13 czerwca 2006 [dostęp 2013-02-27] [zarchiwizowane z adresu 2018-12-18].
  6. ↑ Krzysztof Bosak > Money.pl [online], www.money.pl [dostęp 2025-10-27].
  7. ↑ Krzysztof Bosak. money.pl. [dostęp 2013-04-14].
  8. ↑ a b c Krzysztof Bosak – narodowiec imprezowy. newsweek.pl, 16 listopada 2013. [dostęp 2019-11-03].
  9. ↑ a b Marcin Zawada: Krzysztof Bosak o Collegium Humanum: byłem tam studentem przez dwa semestry. onet.pl, 29 listopada 2024. [dostęp 2024-12-04].
  10. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2013-02-27].
  11. ↑ Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. V kadencja. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Sejmow, 2006, s. 22.
  12. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2013-02-27].
  13. ↑ Profil na stronie Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. [dostęp 2013-02-27]. (ang.).
  14. ↑ Współpraca międzynarodowa Sejmu. Grupy bilateralne. Zespół Parlamentarny Polska-Stany Zjednoczone (V kadencja). sejm.gov.pl. [dostęp 2013-04-14].
  15. ↑ Współpraca międzynarodowa Sejmu. Grupy bilateralne. Polsko-Izraelska Grupa Parlamentarna (V kadencja). sejm.gov.pl. [dostęp 2013-04-14].
  16. ↑ Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 listopada 2005 w sprawie wyboru sekretarzy Sejmu. sejm.gov.pl. [dostęp 2013-04-14].
  17. ↑ Uchwała nr 10/2010 Rady Programowej TVP S.A. w sprawie podsumowania prac Rady Programowej w latach 2006–2010. tvp.pl, 20 grudnia 2010. [dostęp 2013-02-27].
  18. ↑ ‘Wydarzenia’ Polsatu informują o uczestnikach show TVN. wirtualnemedia.pl, 2 sierpnia 2007. [dostęp 2014-09-05].
  19. ↑ Krzysztof Bosak odpadł z „Tańca z Gwiazdami”. gazetalubuska.pl, 15 października 2007. [dostęp 2013-02-27].
  20. ↑ Krzysztof Bosak. „Ludzie Wprost”. [dostęp 2013-02-27].
  21. ↑ Prezes LPR odchodzi; partię opuszczają też Dobrosz i Bosak. wp.pl, 13 czerwca 2008. [dostęp 2013-02-27].
  22. ↑ Krzysztof Bosak odchodzi z Fundacji Republikańskiej i deklaruje zaangażowanie w ruch narodowy. 300polityka.pl, 23 grudnia 2012. [dostęp 2013-02-27].
  23. ↑ Ruch Narodowy zwiera szeregi. Kongres pod koniec maja. tvn24.pl, 27 lutego 2013. [dostęp 2013-04-14].
  24. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-06-03].
  25. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2018-10-24].
  26. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-09-08].
  27. ↑ a b Oficjalne wyniki wyborów na prezydenta Zielonej Góry i do rady miasta. gazetalubuska.pl, 16 marca 2015. [dostęp 2015-03-21].
  28. ↑ Redakcja, Wybory parlamentarne 2015. Krzysztof Bosak rezygnuje z "jedynki" u Kukiza [online], Gazeta Lubuska, 1 września 2015 [dostęp 2026-02-08].
  29. ↑ Wyborcza.pl - Bosak odchodzi. Nie wystartuje od Kukiza. Przeszkadza Liroy... [WYBORY 2015] [online], zielonagora.wyborcza.pl [dostęp 2025-11-11].
  30. ↑ Krzysztof Bosak zostanie dyrektorem klubu Kukiza? Ma być gwarantem współpracy z Ruchem Narodowym [online], naTemat.pl [dostęp 2025-12-11] (pol.).
  31. ↑ Szara eminencja klubu Kukiza zastąpi Bosaka [online], Rzeczpospolita [dostęp 2026-02-08].
  32. ↑ Bosak dyrektorem klubu Kukiza [online], Rzeczpospolita [dostęp 2025-12-11].
  33. ↑ Sylwester Ruszkiewicz: Winnicki dawał zarobić Bosakowi. Z sejmowych pieniędzy na biuro poselskie. wp.pl, 19 grudnia 2019. [dostęp 2023-07-18].
  34. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-11-21].
  35. ↑ Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-11-21].
  36. ↑ Krzysztof Bosak. wnp.pl. [dostęp 2019-05-28].
  37. ↑ Liderzy. konfederacja.eu. [dostęp 2019-08-17].
  38. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-14].
  39. ↑ Koło Konfederacji wybrało już władze. dorzeczy.pl, 18 października 2019. [dostęp 2019-10-20].
  40. ↑ Ogłoszono kandydatów Konfederacji w prawyborach. Na liście m.in. Bosak, Braun i Korwin-Mikke. wprost.pl, 18 listopada 2019. [dostęp 2024-09-08].
  41. ↑ Kacper Rogacin: Prawybory Konfederacji. Krzysztof Bosak kandydatem Konfederacji na prezydenta. Kulisy zjazdu elektorów. polskatimes.pl, 18 stycznia 2019. [dostęp 2020-01-18].
  42. ↑ Wybory prezydenckie. PKW zarejestrowała kolejnych czterech kandydatów, odmówiła siedmiu. polsatnews.pl, 31 marca 2020. [dostęp 2020-04-09].
  43. ↑ Obwieszczenie PKW z dnia 12 czerwca 2020 r. o kandydatach na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w wyborach zarządzonych na dzień 28 czerwca 2020 r.. pkw.gov.pl. [dostęp 2020-07-01].
  44. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2020. [dostęp 2020-07-01].
  45. ↑ Iwona Pałczyńska: Bosak: ani Duda, ani Trzaskowski nie zasługują na nasze poparcie w II turze wyborów. pap.pl, 29 czerwca 2020. [dostęp 2020-07-01].
  46. ↑ Koło poselskie Konfederacji ma nowego przewodniczącego. dorzeczy.pl, 14 grudnia 2022. [dostęp 2022-12-14].
  47. ↑ Duże zmiany w Konfederacji. Chodzi o Radę Liderów. dorzeczy.pl, 14 lutego 2023. [dostęp 2023-05-14].
  48. ↑ Poseł Konfederacji trafił do szpitala. „Muszę powiedzieć stop”. polsatnews.pl, 12 maja 2023. [dostęp 2023-05-14].
  49. ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-10-17].
  50. ↑ Sejm wybrał wicemarszałków. Jeden klub bez reprezentanta. polsatnews.pl, 13 listopada 2023. [dostęp 2023-11-13].
  51. ↑ a b Sejm zdecydował w sprawie Krzysztofa Bosaka. Co z funkcją wicemarszałka?. businessinsider.com.pl, 17 stycznia 2024. [dostęp 2024-01-18].
  52. ↑ Prawica wita rasistowskiego zabójcę [online], ngo.pl, 10 kwietnia 2025 [dostęp 2025-05-13].
  53. ↑ Rafał Pankowski, Anna Tatar, „Musieliśmy kogoś zlikwidować”. Prawica wita rasistowskiego zabójcę. Raport [online], Stowarzyszenie „Nigdy Więcej”, 10 kwietnia 2025 (pol.).
  54. ↑ Braun, Berkowicz, Bosak, Matecki, a nawet Nawrocki. Znane nazwiska w raporcie ws. Walusia, „Rzeczpospolita” [dostęp 2025-05-13] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-27].
  55. ↑ Krzysztof Bosak prezesem partii. Decyzja była jednogłośna. Dostał gratulacje od Mentzena [online], wydarzenia.interia.pl, 14 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-14] (pol.).
  56. ↑ a b Roman Bäcker, Krzysztof Bosak’s political views: targeting enemies in anti-democratic political thinking, „Przegląd Politologiczny” (3), 2021, s. 59–68, DOI: 10.14746/pp.2021.26.3.4, ISSN 1426-8876 [dostęp 2025-05-27].
  57. ↑ Agnieszka Pikulicka-Wilczewska, Justyna Pawlak, Agnieszka Pikulicka-Wilczewska, Tax adviser turned political firebrand emerges as possible Polish kingmaker, „Reuters”, 7 lipca 2023 [dostęp 2025-07-22] (ang.).
  58. ↑ Krzysztof Bosak, Krzysztof Bosak – oficjalne konto na platformie X [online], x.com, 24 lipca 2020 [dostęp 2025-07-22] (pol.).
  59. ↑ Ruch Narodowy [online], wiadomosci.onet.pl [dostęp 2025-07-22].
  60. ↑ Mateusz Nowak, Bosak: Doświadczenie państw zachodnich pokazuje, że problemem nie jest imigracja legalna albo nielegalna, tylko masowa [online], 300polityka.pl, 17 lipca 2025 [dostęp 2025-07-22] (pol.).
  61. ↑ Debata: K. Bosak: należy odrzucić pakiet unijny zmuszający Polskę do przyjmowania nielegalnych imigrantów [online], portalsamorzadowy.pl, 9 października 2023 [dostęp 2025-07-22] (pol.).
  62. ↑ Krzysztof Bosak [online], x.com, 22 lipca 2025 [dostęp 2025-07-14] (pol.).
  63. ↑ Dawid Sieńkowski, PiS chce referendum. Bosak: Marketing polityczny [online], dorzeczy.pl, 7 lipca 2025 [dostęp 2025-07-22] (pol.).
  64. ↑ „Stop imigracji. Manifestacje i protesty w całej Polsce, także na Kujawach i Pomorzu [online], bydgoszcz.tvp.pl, 19 lipca 2025 [dostęp 2025-07-22] (pol.).
  65. ↑ Bosak o aborcji: tak jak Mentzen jestem za ochroną każdego niewinnego życia [online], pap.pl, 28 marca 2025 [dostęp 2025-07-22] (pol.).
  66. ↑ Krzysztof Bosak: Są dzieci niezdolne do życia i wówczas jednym z praw pacjenta jest prawo do godnej śmierci [online], gazetaprawna.pl, 24 października 2020 [dostęp 2025-07-22] (pol.).
  67. ↑ Bosak: PAD mówił, że podpisałby ustawę spełniającą oczekiwania lobby LGBT. Pozuje na konserwatystę. Jedno mówi, drugie robi [online], 300polityka.pl, 6 maja 2020 [dostęp 2025-07-22] (pol.).
  68. ↑ Ustawa o związkach partnerskich. Bosak: Konfederacja nie poprze projektu [online], jedynka.polskieradio.pl, 21 czerwca 2024 [dostęp 2025-07-22] (pol.).
  69. ↑ Krzysztof Bosak broni Rafała Trzaskowskiego: to pytanie ma go pogrążyć [online], wiadomosci.onet.pl, 17 czerwca 2020 [dostęp 2025-07-22] (pol.).
  70. ↑ Grupa Wirtualna Polska, Wybory 2020. Krzysztof Bosak – program wyborczy [online], wiadomosci.wp.pl, 23 czerwca 2020 [dostęp 2025-07-22].
  71. ↑ Piątka Konfederacji: Mentzen, Bosak, Korwin, Braun, Winnicki. Kontrowersje [online], noizz.pl, 30 marca 2023 [dostęp 2025-05-27] (pol.).
  72. ↑ C. Jenny, T.A. Roesler, K.L. Poyer, Are children at risk for sexual abuse by homosexuals?, „Pediatrics”, 94 (1), 1994, s. 41–44, ISSN 0031-4005, PMID: 8008535.
  73. ↑ K. Freund, R.J. Watson, The proportions of heterosexual and homosexual pedophiles among sex offenders against children: an exploratory study, „Journal of Sex & Marital Therapy”, 18 (1), 1992, s. 34–43, DOI: 10.1080/00926239208404356, ISSN 0092-623X, PMID: 1556756.
  74. ↑ Andrea Ganna i inni, Large-scale GWAS reveals insights into the genetic architecture of same-sex sexual behavior, „Science”, 365 (6456), 2019, eaat7693, DOI: 10.1126/science.aat7693, PMID: 31467194, PMCID: PMC7082777.
  75. ↑ a b Bosak: Skłonności homoseksualne to problem, ale swoje dziecko trzeba kochać [online], dziennik.pl, 14 września 2020 [dostęp 2025-07-22].
  76. ↑ Krzysztof Bosak i jego teoria heliocentryzmu. "Nie ma fizycznych dowodów, na to które krąży wokół którego" [online], dziennik.pl, 26 marca 2018 [dostęp 2025-06-08].
  77. ↑ Krzysztof Bosak zastanawia się, czy Ziemia krąży wokół Słońca - Wiadomości Radio ZET [online], wiadomosci.radiozet.pl, 27 marca 2018 [dostęp 2025-06-08].
  78. ↑ Czy Ziemia krąży wokół Słońca? Bosak: Kontrowersja trwa od kilkuset lat [online], Do Rzeczy, 26 marca 2018 [dostęp 2025-06-08].
  79. ↑ Krzysztof Bosak. Rodzina, żona. Kim jest piękna Karina Bosak? Wybory prezydenckie 2020. se.pl, 26 czerwca 2020. [dostęp 2021-10-02].
  80. ↑ Kim jest brat Bosaka? Tajemnicze powiązania [online], fakt.pl, 24 stycznia 2020 [dostęp 2020-01-25].
  81. ↑ Brat Krzysztofa Bosaka jest dyrektorem w firmie rosyjskiego oligarchy [online], fronda.pl, 30 kwietnia 2019 [dostęp 2020-01-25].
  82. ↑ Wiemy kiedy Krzysztof Bosak się żeni! Zobacz kim jest jego wybranka serca [online], nczas.com, 8 lutego 2020 [dostęp 2020-02-08].
  83. ↑ Kandydat Konfederacji na prezydenta wziął ślub. Kim jest żona Bosaka? [online], polsatnews.pl, 8 lutego 2020 [dostęp 2020-02-08].
  84. ↑ Krystian Winogrodzki, Krzysztof Bosak został ojcem. Zdradził imię dziecka [online], wp.pl, 15 listopada 2020 [dostęp 2020-11-16].
  85. ↑ Krzysztof Bosak ponownie został ojcem. Dziecko otrzyma dwa imiona [online], polsatnews.pl, 3 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-04].
  86. ↑ Marcin Jan Orłowski: Krzysztof Bosak został ojcem. Na świat przyszła Emilia Maria. interia.pl, 18 listopada 2023. [dostęp 2023-11-18].
  87. ↑ Karol Osiński: Krzysztof Bosak po raz czwarty został ojcem. Zdradził płeć dziecka. o2.pl, 2026-02-02. [dostęp 2026-02-02].
  88. ↑ Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2019-12-13].
  89. ↑ Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-12-13].
Wicemarszałkowie Sejmu
Sejm II RP
Sejm RP/PRL
Sejm III RP
Prezydium X kadencji Sejmu RP
  • od 13 listopada 2023
Marszałek Sejmu
Wicemarszałkowie
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Krzysztof_Bosak&oldid=79687727”