Krzysztof Gawara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Gawara
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1958
Sienno
Wzrost 185 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
do 1977 Polonia Bydgoszcz
1977–1979 Lechia Gdańsk
1979–1979 Zawisza Bydgoszcz
1979–1983 Lechia Gdańsk
1983–1985 Ruch Chorzów 61 (1)
1985–1988 Legia Warszawa 70 (1)
1988–1989 Polonia Sydney
1989–1990 Ruch Chorzów
1991–1993 FF Jaro 50 (1)
1994–1995 Tampereen Pallo-Veikot 62 (1)
1995–1996 EuPa Eura
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1997–1998 Wicher Kobyłka
1998–2001 Legia Warszawa (rezerwy)
2001 Legia Warszawa
2001 Legia Warszawa (asystent)
2001–2003 Legia Warszawa (rezerwy)
2003–2004 Legia Warszawa (asystent)
2004 Legia Warszawa
2004–2005 Legia Warszawa (asystent)
2005–2006 Legia Warszawa (rezerwy)
2006–2011 Huragan Wołomin

Krzysztof Stanisław Gawara (ur. 15 marca 1958 w Siennie) – polski piłkarz, grający najczęściej jako obrońca, reprezentant Polski (juniorzy), trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze lata kariery spędził w Bydgoszczy i Gdańsku: jest wychowankiem bydgoskiej Polonii, bronił również barw Zawiszy i Lechii, skąd trafił w 1983 do Ruchu Chorzów. Jako gracz niebieskich zadebiutował w I lidze. Po kilku sezonach spędzonych na Śląsku przeszedł do warszawskiej Legii, z którą dwukrotnie (w 1985 i 1986 zdobył Wicemistrzostwo Polski). Od 1988, poza krótkim pobytem w Ruchu, występował za granicą, najpierw w polonijnym klubie z Sydney, a następnie w fińskich FF Jaro i Tampereen Pallo-Veikot, z którym w 1994 zdobył Mistrzostwo Finlandii, a na zakończenie kariery w EuPa Eura.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie z Finlandii rozpoczął pracę w charakterze szkoleniowca. Pierwszym klubem w jego karierze trenera był Wicher Kobyłka, skąd po roku przeniósł się do Legii. W warszawskim zespole spędził kilka kolejnych lat, szkoląc m.in. rezerwy. Po zwolnieniu w marcu 2001 Franciszka Smudy przez kilkanaście dni był tymczasowym trenerem pierwszego zespołu Legii, po czym objął funkcję asystenta Dragomira Okuki. Po dwóch latach pracy w rezerwach powrócił do pierwszego zespołu jako asystent Dariusza Kubickiego. Po jego dymisji jesienią 2004 wszedł w skład tymczasowego tercetu szkoleniowców, obok Lucjana Brychczego i Jacka Zielińskiego. Wkrótce później, po objęciu przez tego ostatniego funkcji pierwszego trenera, Gawara został jego asystentem. Potem ponownie pracował w Legii II, a od lata 2006 opiekuje się zawodnikami Huraganu Wołomin.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]