Krzysztof Janik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy polityka. Zobacz też: Krzysztof Janik, sportowiec.
Krzysztof Janik
Posel-janik-krzysztof-2013-11m.jpg
Data i miejsce urodzenia 11 czerwca 1950
Kielce
Minister spraw wewnętrznych i administracji
Okres od 19 października 2001
do 21 stycznia 2004
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Poprzednik Marek Biernacki
Następca Józef Oleksy
Przewodniczący Sojuszu Lewicy Demokratycznej
Okres od 6 marca 2004
do 18 grudnia 2004
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Poprzednik Leszek Miller
Następca Józef Oleksy
Krzysztof Janik podpis.jpg

Krzysztof Jan Janik (ur. 11 czerwca 1950 w Kielcach) – polski polityk, politolog, przewodniczący partii SLD w 2004, były minister spraw wewnętrznych i administracji, w latach 1993–2005 poseł na Sejm II, III i IV kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1971 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, w 1974 studia podyplomowe na Akademii Ekonomicznej w Krakowie, a w 1976 doktoryzował się na Wydziale Nauk Politycznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (na podstawie pracy doktorskiej zatytułowanej Związek Młodzieży Wiejskiej w województwie krakowskim). Od 1975 do 1981 pracował jako asystent, a następnie adiunkt na Wydziale Nauk Politycznych Uniwersytetu Śląskiego.

Od 1965 do 1976 działał w Związku Młodzieży Wiejskiej, w latach 1971–1975 pełnił funkcję sekretarza Zarządu Wojewódzkiego ZMW w Krakowie. Od 1976 do 1986 był działaczem Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej, w latach 1981–1986 zasiadł w Zarządzie Głównym jako sekretarz i zastępca przewodniczącego. Od 1968 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[1]. Od 1986 był etatowym kierownikiem zespołu inteligencji KC PZPR.

W styczniu 1990 został jednym z członków założycieli Socjaldemokracji RP. Od 1997 do 1999 pełnił funkcję sekretarza generalnego tej partii. W 1999 przystąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej, do 2002 był sekretarzem generalnym również tego ugrupowania. W lutym 2002 został wybrany na wiceprzewodniczącego partii. W 1993, 1997 i 2001 uzyskiwał mandat poselski z ramienia SLD (w 2001 z okręgu tarnowskiego). W Sejmie II kadencji był zastępcą przewodniczącego Komisji Sprawiedliwości, a w Sejmie III kadencji zastępcą przewodniczącego Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej.

W latach 1996–1997 był podsekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta RP, zajmował się sprawami samorządowymi. Kierował kampanią samorządową SLD w trakcie wyborów samorządowych w 1998. 19 października 2001 został ministrem spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Leszka Millera. Podał się do dymisji 21 stycznia 2004. 6 marca tego samego roku został przewodniczącym SLD, ale 18 grudnia przegrał wybory na przewodniczącego SLD z Józefem Oleksym.

W 2005 i 2007 bez powodzenia kandydował w wyborach parlamentarnych.

Od 2005 jest adiunktem w Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego[2]. Objął również funkcję wicedyrektora Instytutu Bezpieczeństwa Krajowego przy Wyższej Szkole Zarządzania Personelem w Warszawie.

Przypisy

  1. Piotr Gajdziński: Gierek Człowiek z węgla. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2013, s. 354. ISBN 978-83-7177-924-4.
  2. Dr Krzysztof Janik. ka.edu.pl. [dostęp 2013-09-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. II kadencja. Przewodnik, Warszawa 1994
  • Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. III kadencja. Przewodnik (2), Warszawa 1999
  • Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. IV kadencja. Przewodnik, Warszawa 2002
  • Strona sejmowa posła IV kadencji. [dostęp 2013-09-19].