Krzysztof Koehler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzysztof Koehler
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1963
Częstochowa
Zawód poeta, scenarzysta

Krzysztof Koehler (ur. 25 lipca 1963 w Częstochowie) – polski poeta, krytyk literacki, eseista.

Życiorys[edytuj]

W latach 80. studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie też doktoryzował się (literatura staropolska). Pracę habilitacyjną poświęcił Stanisławowi Orzechowskiemu. Profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

Współpracownik pism "Arcana", "Pressje" i "Fronda". Autor ośmiu tomów wierszy. Za tom Od morza do morza nominowany do Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego - Orfeusz (2012)[1]. Zaliczany do pokolenia brulionu. Od poetyckiego debiutu w 1990 uchodzi za klasycystę cierpko komentującego dokonania młodej poezji polskiej, powstałej pod znakiem „barbaryzmu”. Z czasem też zaczął podkreślać swe przywiązanie do chrześcijańskiego modelu literatury i kultury, których cel widział w podtrzymywaniu tradycyjnych wartości. W 2014 roku ukazała się jego debiutancka powieść "Wnuczka Raguela".

Profesor w Instytucie Filologii Polskiej na UJ oraz na UKSW. Wykłada również w „Akademii Ignatianum w Krakowie”. Dyrektor kanału TVP Kultura. Z Telewizją Polską współpracuje od 1994 jako redaktor tygodnika „Goniec Kulturalny”, a ostatnio współredaktor programu „Po godzinach” w TVP1. Jest współautorem kilku filmów dokumentalnych m.in.: „Sarmacja czyli Polska”, „Adam Mickiewicz”, „Macie swojego poetę” (opowieść biograficzna o Mikołaju Sępie Szarzyńskim). Mieszka w Krakowie. Od 2009 r. członek Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK).

Od 2016 jest wicedyrektorem Instytutu Książki[2].

Życie osobiste[edytuj]

Żona: Kinga Koehler, córki Olga (ur. 1989) i Anna (ur. 1998)

Media[edytuj]

W roku 2006 został powołany na dyrektora TVP Kultura. Zajmował to stanowisko do lipca 2011, kiedy to decyzją prezesa TVP Juliusza Brauna zastąpiła go Katarzyna Janowska.

Publikacje[edytuj]

  • Wiersze, Oficyna Literacka, Kraków 1990
  • Nieudana pielgrzymka, Brulion, Kraków-Warszawa 1993 (wiersze)
  • Partyzant prawdy, Arcana/Fundacja Brulionu, Kraków-Warszawa 1996 (wiersze)
  • Na krańcu długiego pola i inne wiersze z lat 1988-1998, Fronda, Warszawa 1998
  • Słuchaj mię, Sauromatha. Antologia poezji sarmackiej, Arcana, Kraków 2002
  • Trzecia część Wydawnictwo Literackie, Kraków 2003 (wiersze)
  • Stanisław Orzechowski i dylematy humanizmu renesansowego, Arcana/Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Kraków-Warszawa 2004
  • Domek szlachecki w literaturze polskiej epoki klasycznej, Collegium Columbinum, Kraków 2005
  • Porwanie Europy, Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Sopot 2008 (wiersze)
  • Od morza do morza, Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury, Poznań 2011 (wiersze)
  • Boży podżegacz. Opowieść o Piotrze Skardze, Wydawnictwo Sic!, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2012
  • Wnuczka Raguela, Wydawnictwo M, Kraków 2014 (powieść)
  • Palus Sarmatica, Muzeum Historii Polski, Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2016
  • Kraj Gerazeńczyków, Arcana, Kraków 2017 (wiersze)

Telewizja[edytuj]

Filmografia[edytuj]

  • 1996: "Sarmacja czyli Polska" – scenariusz
  • 1996: "Maria Konopnicka" – scenariusz
  • "Adam Mickiewicz" – scenariusz
  • "Macie swojego poetę" – scenariusz
  • 2009 "Dekalog 89" – redakcja

Teatr TV[edytuj]

  • 1996: "Pieśni postu świętego z dawnych polskich poetów zebrane" – scenariusz
  • 1994: "Biesiada Sarmacka" – scenariusz

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]