Krzysztof Misiak
Krzysztof Misiak (2022) | |
| Data i miejsce urodzenia |
20 lutego 1966 |
|---|---|
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Wydawnictwo | |
| Zespoły | |
| Chylińska S.O.S. Medusa Rybieości | |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Krzysztof Misiak (ur. 20 lutego 1966 w Gostyninie) – polski gitarzysta, kompozytor, producent muzyczny, edukator, dziennikarz[1].
Karierę muzyczną rozpoczął w roku 1983 w zespole Rybie Łości[2]. Następnie współpracował z grupami S.O.S. i Medusa. W latach 2003–2006 był gitarzystą formacji Chylińska. Był liderem zespołu „3 Jazz Soldiers” (jazz-rock). Misiak pisał artykuły dla magazynu muzycznego Gitara i Bas, oraz prowadził kolumnę recenzencką w „Gazecie na Mazowszu” – dodatku do Gazety Wyborczej[1].
Był wielokrotnie wykładowcą w klasie gitary elektrycznej podczas warsztatów w Gdyni, Bolesławcu (Festiwal Blues nad Bobrem), Jaworznie (Jawor Rock) i Darmstadt (Jazz Conceptions) (Niemcy). Współorganizował festiwal muzyczny Rockowe Ogródki w Płocku[1] oraz pełnił przy nim funkcję szefa artystycznego warsztatów muzycznych.
Przez dziesięć edycji współtworzył konkurs Płockie Konfrontacje Gitarowe w Młodzieżowym Domu Kultury w Płocku.
W 1999 roku Misiak został uhonorowany statuetką za udział w nagraniu gitarowej Płyty Roku 1999 – 12 Sprawiedliwych Mietka Jureckiego. Laureat pierwszego miejsca w kategorii „Najlepszy Gitarzysta Rock” w plebiscycie czytelników magazynu Gitara i Bas + Bębny w 2004 roku.
Bohater „Zagrywki miesiąca” (Lick Of the Month), prestiżowego magazynu Guitar Player – kwiecień 1998.
Autor muzyki do spektakli teatralnych, reklam i filmów.
Wydanie płyty „5.1” w plebiscycie Tygodnika Płockiego „Z Tumskiego Wzgórza - Wydarzenie roku 2017” w kategorii Kultura uzyskało pierwsze miejsce.
Współpracował i koncertował ł z wieloma artystami polskiej (i nie tylko) sceny muzycznej (Marek Biliński, CHYLIŃSKA, Mietek Jurecki, Krzysztof Ścierański, Wojciech Pilichowski, Ryszard Wolbach, Bartek "Bratek" Wójcik, Gregg Bissonette, Doogie White, Jennifer Batten, Steve Vai, Dave Latchaw, Liam McMurray, Leszek Cichoński, Tomasz Łosowski, Piotr Bańka, Virtual Jazz Re@lity, Jacek Pelc, Farben Lehre, Płocka Orkiestra Symfoniczna).
Od 2019 r. kierownik muzyczny Teatru Dramatycznego w Płocku oraz instruktor prowadzący warsztaty gitarowe w Płockim Ośrodku Kultury i Sztuki[3].
Od 1986 r. jest endorserem (polską „twarzą" marki Ibanez-japońskiej firmy produkującej instrumenty (gitary) (AEL20E, AEW23ZW, JSA5, RGDIX6MPB, RG140WH, RG1527BP, RG2550Z, RG3770DX, RG550, RG565, RG770DXLB, S1625TKS, T30II, BS200) [4]
Tytuły, nagrody i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- K. Misiak od 1997 r. jest członkiem Stowarzyszenie Autorów ZAiKS, od 2004 roku Akademii Fonograficznej ZPAV[5] od 2025 Związku Artystów Scen Polskich (ZASP),
- Od 2016 r. jest Ambasadorem Polskiej Fundacji Sportu i Kultury [6],
- „Srebrna Maska” za muzykę do monodramu Marka Walczaka „Sex, prochy i rock & roll” Erica Bogosiana dla K. Misiaka[7].
- „Srebrna Maska” za muzykę do pokazu mody scenicznej z okazji 50-lecia teatru płockiego w performansie Krzysztofa Małachowskiego.[8],
- Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” [9],
- Medal Pamiątkowy „Pro Masovia” dla K. Misiaka (styczeń 2026).
- Nagroda za osiągnięcia w dziedzinie twórczości i edukacji artystycznej, upowszechniania i ochrony kultury (czerwiec 2026)
- Medal Laude Probus za wybitny wkład w rozwój kultury muzycznej i promocję Płocka, za działalność edukacyjną, oraz pracę na rzecz życia teatralnego miasta (czerwiec 2026).[10]
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]Opracowano na podstawie materiału źródłowego[11][12]:
Płyty autorskie[13]
[edytuj | edytuj kod]- Telegramy – S.O.S. (1996)
- Zdjęcie z Misiem – Krzyszt of Misiak & S.O.S. (zespół muzyczny) (2003)
- Winna – Chylińska (2004)
- Wydaje mi się... – Krzyszt of Misiak (2006)
- Wyjątkowo kulturalny weekend – Krzyszt of Misiak (2009)
- Odłamkowa – 3 Jazz Soldiers (2012)
- Nowe okoliczności - Krzyszt of Misiak (2014)
- 5.1 - Krzyszt of Misiak (2017)
- Siłami Natury - Krzyszt of Misiak (2020)
- Kod genetyczny - Krzyszt of Misiak (2021)
- Melancholia - Krzyszt of Misiak (2022)
- Asymetria - Krzyszt of Misiak (2024)
- Blues 6.0 - Krzyszt of Misiak (2026)
Występy gościnne
[edytuj | edytuj kod]- 12 sprawiedliwych – Mietek Jurecki (1999)
- C.V. – Tomasz Łosowski (2003)
- Mr. Saku – Marcin Saktura (2004)
- Imaginary Landscapes – Piotr Bańka (2005)
- Snukraina – Farben Lehre (2008)
- Serce dzwonu (EP) - Absynth (2009)
- Znak - Absynth (2014)
- Intro - Wojtek Pilichowski (2014)
- ...from the Book of Shadows - Bartosz "Bratek" Wójcik (2016)
- The Book of Life - Bartosz "Bratek" Wójcik (2021)
- Masz wiadomość: Zachowaj twarz - Ryszard Wolbach (2023)
Składanki
[edytuj | edytuj kod]- Petrohałas (1996) (utwory: RybieOści – You could be mine, S.O.S. – Funkowa, Medusa – Herostratos)
- 10 Radio Hits vol. 3 (utwór RybieOści – Bicie serca)
Materiały dydaktyczne
[edytuj | edytuj kod]- Fusion Guitar – część I – Krzysztof Misiak (kaseta VHS)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 Krzysztof Misiak - Dossier. www.misiak.art.pl. [dostęp 2011-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 grudnia 2011)].
- ↑ Krzysztof Misiak: Intrygują mnie te tabliczki na starych domach. plock.gazeta.pl, 2003-10-02. [dostęp 2017-10-08]. (pol.).
- ↑ informacja o stanowisku w Teatrze Płockim. teatrplock.pl/. [dostęp 2024-07-16].
- ↑ Misiak endorserem Ibaneza. ibanez.com. [dostęp 2026-04-26].
- ↑ Członkowie Akademii – FRYDERYK 2024. fryderyki.pl. [dostęp 2010-10-03]. (pol.).
- ↑ Krzysztof Misiak jako Ambasador fundacji Sportu i Kultury. sportikultura.org. [dostęp 2026-04-26].
- ↑ K. Misiak otrzymuje Srebrną Maskę. bibliotekapiosenki.pl. [dostęp 2026-04-26].
- ↑ Srebrna Maska dla K. Misiaka za muzykę do pokazu mody scenicznej z okazji 50-lecia teatru płockiego w performansie Krzysztofa Małachowskiego.. tp.com.pl. [dostęp 2026-04-26].
- ↑ Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” dostaje Krzysztof Misiak. tp.com.pl. [dostęp 2026-04-26].
- ↑ Nagroda dla K. Misiaka podczas Dni Historii Płocka 2026. Tygodnik Płocki. [dostęp 2026-07-01].
- ↑ Dyskografia: Krzysztof Misiak. www.archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2011-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 lipca 2015)].
- ↑ Krzysztof Misiak – Publikacje płytowe. www.misiak.art.pl. [dostęp 2011-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (8 września 2014)].
- ↑ Informacja o wydawnictwach muzycznych (dyskografia). discogs.com. [dostęp 2024-07-16].